การประเมินความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ในการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ
คำสำคัญ:
ความต้องการจำเป็น , การพัฒนาศักยภาพนักศึกษาครูคณิตศาสตร์, การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ในการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ในการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ จำนวน 319 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้เทคนิค Modified Priority Needs Index (PNImodified) ในการจัดลำดับความต้องการจำเป็น
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาครูคณิตศาสตร์ในการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ โดยรวมมีค่า PNImodified = 0.154 โดยด้านที่มีความต้องการสูงที่สุด คือ ด้านเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (PNImodified = 0.174) รองลงมา คือ ด้านการประเมินเพื่อพัฒนาการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (PNImodified = 0.166) ด้านวิธีการสอนคณิตศาสตร์ (PNImodified = 0.158 ) และด้านที่มีความต้องการน้อยที่สุด คือ ด้านความรู้เนื้อหาคณิตศาสตร์ (PNImodified = 0.127) 2) และแนวทางการพัฒนาศักยภาพนักศึกษาครูในการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ พบว่า 1) ควรส่งเสริมความเข้าใจเชิงลึก และการเชื่อมโยงองค์ความรู้อย่างเป็นระบบ 2) ควรมุ่งเน้นการออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกับบริบทในชีวิตจริง 3) ควรฝึกการใช้โปรแกรมเชิงปฏิสัมพันธ์เพื่อส่งเสริมความเข้าใจแนวคิดนามธรรม 4) ควรส่งเสริมการสร้างเครื่องมือที่หลากหลายและการสะท้อนผลเพื่อพัฒนาตนเองและวิชาชีพ 5) มุ่งพัฒนากิจกรรมที่ส่งเสริมการคิดขั้นสูงและการเรียนรู้เชิงรุก และ 6) เน้นการเป็นแบบอย่างที่ดีและจัดกิจกรรมที่ปลูกฝังจริยธรรมในวิชาชีพ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
คุรุสภา. (2565ก). กรอบมาตรฐานวิชาชีพครู (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2565). สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
คุรุสภา. (2565ข). กรอบสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
เจมจิรา เชาว์ดี และเอื้อมพร หลินเจริญ. (2567). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง (RME) เพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 345–358.
ชัยชนะ วิวัฒนรัตนบุตร. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้กับเด็กที่มีความสามารถพิเศษทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 9(1), 1–12. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sikkha/article/view/251664
ภัสราภรณ์ บัวเขียว และสิรินภา กิจเกื้อกูล. (2566). การจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ร่วมกับการใช้งานทางคณิตศาสตร์เพื่อส่งเสริมทักษะการเชื่อมโยงทางคณิตศาสตร์ เรื่องความคล้ายของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. สักทอง วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 29(4), 220–235.
วุฒิชัย ภูดี. (2568). การเรียนรู้แบบดิจิทัล: GeoGebra เครื่องมือดิจิทัลสำหรับคณิตศาสตร์ศึกษา. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา (JSSE), 8(1), 180–189.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2561). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา: เอกสารประกอบการสอนวิชา 354517 การวิจัยทางการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2559). วิธีวิทยาการประเมิน: ศาสตร์แห่งคุณค่า (พิมพ์ครั้งที่ 6). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธิตา ชัยมงคล และสันสนีย์ เนินเทียน. (2567). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้โมเดลการแปลงของเลชร่วมกับการเรียนรู้ตามบริบทต่อมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. An Online Journal of Education, 19(1), OJED1901005. https://doi.org/10.14456/ojed.2024.15
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2559). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2560). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 16). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Black, P., & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7–74. https://doi.org/10.1080/0969595980050102
Darling-Hammond, L. (2006). Powerful teacher education: Lessons from exemplary programs. Jossey-Bass.
Kilpatrick, J., Swafford, J., & Findell, B. (Eds.). (2001). Adding it up: Helping children learn mathematics. National Academy Press. https://doi.org/10.17226/9822
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054.
Office of the Education Council. (2020). AQRF referencing report of Thailand. Office of the Education Council.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
