ผลของการใช้ขี้แดดนาเกลือต่อคุณภาพผลผลิตกล้วยหอมทอง

Main Article Content

บุญชาติ คติวัฒน์
ทรงศักดิ์ ธรรมจำรัส
นันท์นภัส สุวรรณสินธุ์
กิตติมา ลีละพงศ์วัฒนา
สรัล สวัสดิมงคล
โสภณ อันตะโก

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ขี้แดดนาเกลือในการปรับปรุงคุณภาพผลผลิตกล้วยหอมทอง โดยวางแผนการทดลองเป็น 5 ตำรับการทดลอง ได้แก่ (1) ไม่ใส่ปุ๋ย (ชุดควบคุม) (2) ใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 13-13-21 ในอัตรา 125 กรัมต่อต้น (3) ใส่ขี้แดดนาเกลือในอัตรา 240 กรัมต่อต้น (4) ใส่ขี้แดดนาเกลือในอัตรา 480 กรัมต่อต้น และ (5) ใส่ขี้แดดนาเกลือในอัตรา 720 กรัมต่อต้น ผลการทดลองพบว่าการใส่ปุ๋ยสูตร 13-13-21 ส่งผลให้ผลกล้วยหอมทองมีค่าความกว้าง ความยาว น้ำหนักหวี และน้ำหนักผลมากที่สุด ขณะที่การใส่ขี้แดดนาเกลือในอัตรา 720 กรัมต่อต้น ให้ค่าความแน่นเนื้อในผลดิบและผลสุกต่ำที่สุด เท่ากับ 4.880±0.340 และ 0.338±0.016 นิวตัน ตามลำดับ นอกจากนี้การใส่ขี้แดดนาเกลือในอัตรา 480 และ 720 กรัมต่อต้น ส่งผลให้ปริมาณของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมด (total soluble solids: TSS) ในผลสุกสูงที่สุด เท่ากับ 21.37±0.88 และ 21.51±0.77 องศาบริกซ์ ตามลำดับ และการใส่ขี้แดดนาเกลือในอัตรา 720 กรัมต่อต้น ให้ค่าสัดส่วนระหว่างปริมาณของแข็งที่ละลายได้ต่อปริมาณกรดที่ไทเทรตได้ (TSS/TA) เท่ากับ 36.52±5.16 ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าการใช้ขี้แดดนาเกลือในอัตราสูงสุดมีแนวโน้มช่วยปรับปรุงคุณภาพผลผลิต โดยทำให้ค่าปริมาณของแข็งที่ละลายได้ทั้งหมดสูงที่สุด อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเพิ่มอัตราการใช้ขี้แดดนาเกลือหรือการใช้ร่วมกับปุ๋ยเคมี เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ลดต้นทุน และยกระดับคุณภาพผลผลิต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คติวัฒน์ บ., ธรรมจำรัส ท., สุวรรณสินธุ์ น., ลีละพงศ์วัฒนา ก., สวัสดิมงคล ส., & อันตะโก โ. (2026). ผลของการใช้ขี้แดดนาเกลือต่อคุณภาพผลผลิตกล้วยหอมทอง. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 45(1), 90–103. https://doi.org/10.65217/wichchajnstru.2026.v45i1.265970
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาที่ดิน. (2553). คู่มือการปฏิบัติงาน กระบวนการวิเคราะห์ตรวจสอบด้านทางเคมี. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาที่ดิน.

กลุ่มภูมิปัญญาท้องถิ่นและนวัตกรรมด้านการเกษตร. (2564). ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการเกษตรการผลิตเกลือ. กรุงเทพฯ: กองวิจัยและพัฒนางานส่งเสริมการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร.

จริงแท้ ศิริพานิช. (2549). สรีรวิทยาและเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยวผักและผลไม้. นครปฐม: ศูนย์ส่งเสริมและฝึกอบรมการเกษตรแห่งชาติ.

บุญชาติ คติวัฒน์ ทรงศักดิ์ ธรรมจำรัส และกิตติมา ลีละพงษ์วัฒนา. (2567). ผลของขี้แดดนาเกลือและปุ๋ยเคมีต่อคุณภาพทางเคมีกายภาพของผลฝรั่งพันธุ์กิมจู. วารสารผลิตกรรมการเกษตร, 6(3), 127-137.

ยงยุทธ โอสถสภา. (2552). ธาตุอาหารพืช. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ยุทธนา นาคคำ. (2564). แนวทางการส่งเสริมการผลิตกล้วยหอมทองแบบแปลงใหญ่ของเกษตรกรจังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์เกษตรศาสตร์มหาบัณฑิต (เกษตรศาสตร์และสหกรณ์). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี.

รุจิรา แสงแข. (2566). การศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกกล้วยหอมทองปลอดสารพิษ ในเขตพื้นที่อำเภอท่ายางจังหวัดเพชรบุรี. วารสารลวะศรี, 7(1), 122-137.

วสันต์ ชุณห์วิจิตรา. (2557). การปลูกกล้วยหอมทอง. ข่าวสารเกษตรศาสตร์, 60(2), 59-72.

สรณพงษ์ บัวโรย สมบัติ บุตรฉุย สุริยา หรือประเสริฐ เรืองเดช เกิดจงรักษ์ สมทรง แสงตะวัน นัฐยา เพชรพุ่ม ชิษนุวัฒน์ มณีศรีขำ มนู บุญเสริม และบุญปรอด เจริญฤทธิ์. (2545). โครงการศึกษาคุณสมบัติและการใช้ประโยชน์ขี้แดดนาเกลือ ตำบลบางแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม. รายงานวิจัย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดเพชรบุรี. (2565). ข้อมูลพื้นฐานจังหวัดเพชรบุรี มกราคม 2565, สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก: https://www.opsmoac.go.th/phetchaburi-dwl-files.

สำนักงานศึกษาธิการ ภาค 4. (2566). แผนพัฒนาการศึกษากลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง 2 พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับทบทวน ประจำปี พ.ศ. 2566). สมุทรสงคราม: กลุ่มยุทธศาสตร์การศึกษา สำนักงานศึกษาธิการภาค 4.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2564). สารสนเทศเศรษฐกิจการเกษตรรายสินค้า ปี 2563. กรุงเทพฯ: ศูนย์สารสนเทศการเกษตร.

สำนักวิทยาศาสตร์เพื่อการพัฒนาที่ดิน. (2547). คู่มือการวิเคราะห์ตัวอย่างดินน้ำปุ๋ยพืชวัสดุปรับปรุงดินและการวิเคราะห์เพื่อตรวจรับรองมาตรฐานสินค้า. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาที่ดิน.

สุภัทร คำมุงคุณ. (2565). รายการร้อยเรื่องเมืองไทย ขี้แดดนาเกลือกับประโยชน์ทางการเกษตร. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก: https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2565-oct3.

AOAC. (1990). Official methods of analysis. (15th ed). Washington DC: Association of Official Analytical Chemist.

Fernando, H.R.P., Srilaong, V., Pongprasert, N., Boonyaritthongchai, P. and Jitareerat, P. (2014). Changes in antioxidant properties and chemical composition during ripening in banana variety 'Hom Thong' (AAA group) and 'Khai' (AA group). International Food Research Journal, 21(2), 749-754.

Hailu, M., Workneh, T.S. and Belew, D. (2013). Review on postharvest technology of banana fruit. African Journal of Biotechnology, 12(7), 635-647.

Hassan, M.H.M., Awang, Y., Jaafar, J.N., Sayuti, Z., Ghani, M.N.O., Sabdin, Z.H.M. and Nazli, M.H. (2022). Effects of salinity sources on growth, physiological process, yield, and fruit quality of grafted rock melon (Cucumis melo L.). Pertanika Journal of Tropical Agricultural Science, 45(4), 919-941, doi: https://doi.org/10.47836/pjtas.45.4.05.

Li, W., Shao, Y.Z., Zhuang, J.P. and Chen, W.X. (2006). Relationships between the sucrose phosphate synthase and ripening senescence of banana fruit. Acta Horticulturae Sinica, 33(5), 1087-1089.

Salvador, A., Sanz, T. and Fiszman, S.M. (2007). Changes in colour and texture and their relationship with eating quality during storage of two different dessert bananas. Postharvest Biology and Technology, 43(3), 319-325, doi: https://doi.org/10.1016/j.postharvbio.2006.10.007.

Siriboon, N. and Banlusilp, P. (2004). A study on the ripening process of ‘Namwa’ banana. AU Journal of Technology, 7(4), 159-164.

Wills, R. and Golding, J. (1981). Postharvest: An introduction to the physiology and handling of fruits and vegetables. Sydney: New South Wales University Press.

Youryon, P. and Supapvanich, S. (2017). Physicochemical quality and antioxidant changes in ‘Leb Mue Nang’ banana fruit during ripening. Agriculture and Natural Resources, 51(1), 47-52, doi: https://doi.org/10.1016/j.anres.2015.12.004.