การพัฒนาต้นแบบเครื่องผสมน้ำยางพารากึ่งอัตโนมัติ

Main Article Content

พัชรินทร์ อินทมาส
อภิศันย์ ศิริพันธ์
สมหมาย ศรีสุข
ธนาภรณ์ เมืองมุงคุณ
ณัฐพงศ์ สุขสวัสดิ์
พรหมพักตร์ บุญรักษา

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาต้นแบบเครื่องผสมน้ำยางพารากึ่งอัตโนมัติ มีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการลดการใช้แรงงาน ลดเวลาการทำงานของชาวสวนยางพารา และเพิ่มความแม่นยำในการผสมน้ำยางพารา โดยระบบการทำงานของเครื่องผสมน้ำยางพาราเป็นแบบกึ่งอัตโนมัติใช้หลักการตวงน้ำยางพารา น้ำ (H2O) และกรดฟอร์มิก (CH2O2) ลงในถังผสม และเมื่อส่วนผสมต่าง ๆ มีปริมาณตามที่ผู้ใช้งานตั้งค่าไว้ คำสั่งจะถูกส่งไปที่มอเตอร์ (motor) ให้ปั่นส่วนผสมทั้งหมดให้เข้ากัน จากนั้นน้ำยางพาราที่ผสมแล้วจะถูกปล่อยลงมายังตะกง (ถาดแม่พิมพ์) ที่เตรียมไว้ จากการทดสอบความแม่นยำในการวัดปริมาณในถังผสมน้ำยางพาราและน้ำในส่วนที่ 1 พบว่าถ้าปล่อยน้ำยางพาราลงในถังตวงของเครื่องผสมน้ำยางกึ่งอัตโนมัติปริมาณ 2.75 กิโลกรัม เปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนของน้ำยางพารามีค่าเท่ากับ 0.25 และถ้าน้ำลงในถังตวงของเครื่องผสมน้ำยางพารากึ่งอัตโนมัติปริมาณ 2.25 กิโลกรัม เปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนของน้ำยางพารามีค่าเท่ากับ 1.18 ในส่วนที่ 2 เป็นการผสมกันของน้ำยางพาราและน้ำในปริมาณ 5 กิโลกรัม จากนั้นเครื่องจะปล่อยกรดฟอร์มิกปริมาณ 0.06 กิโลกรัม เมื่อทำการทดสอบจำนวน 10 ครั้ง พบว่าค่าเปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนอยู่ที่ 0.60 เปอร์เซ็นต์ และในส่วนของเวลาที่ใช้ในการผสมขั้นตอนที่ 1 และ 2 เฉลี่ยอยู่ที่ 2.55 และ 2.57 วินาที ตามลำดับ ถือว่าใช้เวลาในการผสมน้อยและความคลาดเคลื่อนมีค่าที่สามารถยอมรับได้ ทำให้สามารถประหยัดเวลาในการทำงาน รวมไปถึงช่วยลดแรงงานในการผสมน้ำยาพาราอีกด้วย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อินทมาส พ., ศิริพันธ์ อ., ศรีสุข ส., เมืองมุงคุณ ธ., สุขสวัสดิ์ ณ., & บุญรักษา พ. (2022). การพัฒนาต้นแบบเครื่องผสมน้ำยางพารากึ่งอัตโนมัติ. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 41(2), 86–98. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/wichcha/article/view/254472
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองวิจัยเศรษฐกิจยาง ฝ่ายเศรษฐกิจยาง การยางแห่งประเทศไทย. (2565). สถานการณ์ยางพาราเดือนมีนาคม 2565. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2565, จาก: http://www.raot.co.th/ewt_dl_link.php?nid=5659.

คณะกรรมการนโยบายยางธรรมชาติ. (2552). ยุทธศาสตร์พัฒนายางพารา. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2565, จาก: http://rubber.oie.go.th/box/ELib_Document/.2552-2556.pdf.

คณะกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์สภานิติบัญญัติแห่งชาติ. (2562). ภาพรวมของยางพาราทั้งระบบ. รายงานการพิจารณาศึกษา. สำนักเลขาธิการวุฒิสภา.

ณัฐพงศ์ นิธิอุทัย นันทวัฒ ช่วยค้ำ และเสาวนีย์ ก่อวุฒิกุลรังษี. (2547). ผลความหนืดของน้ำยางฟองน้ำ. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

นิภาส ลีนะธรรม วีระยุทธ สุดสมบูรณ์ ฉัตรชัย แก้วดี และอดิศร ไกรนรา. (2562). การลดเวลาสูญเสียในกระบวนการทดสอบปริมาณสิ่งสกปรกในยางแท่งด้วยแนวคิดลีนซิกซ์ซิกม่า: กรณีศึกษาโรงงานผลิตยางแท่ง. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 38(2), 104-119.

วิเชียร เกตุสิงห์. (2541). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

วิทยาลัยทองสุข. (2556). การหาค่าเฉลี่ย. รายงานการประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้บริการสารสนเทศสำหรับบุคลากร วิทยาลัยทองสุข ปีการศึกษา 2556. วิทยาลัยทองสุข.

สถาบันวิจัยยาง. (2554). การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากน้ำยางพารา. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน). (2552). ฐานข้อมูลงานวิจัยยางพารา. สืบค้นเมื่อ 12 เมษายน 2565, จาก: http://agknowledge.arda.or.th/rubber.

สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม. (2564). สถานการณ์อุตสาหกรรมยางและผลิตภัณฑ์ยาง ไตรมาสที่ 3 (กรกฎาคม-กันยายน) ปี 2564. สืบค้นเมื่อ 14 เมษายน 2565, จาก: https://www.raot.co.th/download/pdf/predict_rubber_economy_3_64.pdf.