การศึกษาการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ทั้งหมด และ Staphylococcus aureus ในสลัดโรล เมี่ยงก๋วยเตี๋ยว และก๋วยเตี๋ยวลุยสวน บริเวณใกล้กับมหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ทั้งหมดและ Staphylococcus aureus ในสลัดโรล เมี่ยงก๋วยเตี๋ยว และก๋วยเตี๋ยวลุยสวน จำนวน 48 ตัวอย่าง จากร้านค้าบริเวณใกล้กับมหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี ในระหว่างเดือนสิงหาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2559 ผลการศึกษาพบว่าทุกตัวอย่างปนเปื้อนจุลินทรีย์ทั้งหมด (ร้อยละ 100) โดยมีปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมดอยู่ระหว่าง 1.10 ± 0.03 x 105 CFU/g - 1.27 ± 0.23 x 109 CFU/g และพบจุลินทรีย์ทั้งหมดเกินเกณฑ์คุณภาพทาง จุลชีววิทยาของอาหารพร้อมบริโภคของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ (2553) จำนวน 33 ตัวอย่าง (68.5%) พบการปนเปื้อนของ S. aureus 14 ตัวอย่าง (ร้อยละ 29.1) โดยมีปริมาณ S. aureus อยู่ระหว่าง 1.00x10 CFU/g - 5.2 x 104 CFU/g ซึ่งพบ 8 ตัวอย่าง (ร้อยละ 16.6) มีปริมาณ S. aureus สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ (2553) จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าสลัดโรล เมี่ยงก๋วยเตี่ยว และก๋วยเตี๋ยวลุยสวนมีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดโรคติดต่อทางอาหาร ดังนั้นจึงควรมีขั้นตอนการปฏิบัติที่ดีในด้านสุขอนามัย เพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ก่อโรคในสลัดโรล เมี่ยงก๋วยเตี๋ยว และก๋วยเตี๋ยวลุยสวน
Article Details
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ผู้เขียนยังคงเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของผลงาน โดยบทความจะได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution–NonCommercial–NoDerivatives License (CC BY-NC-ND 4.0) (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/) ภายใต้สัญญาอนุญาตดังกล่าว ผู้อ่านสามารถอ่าน ดาวน์โหลด และเผยแพร่บทความได้โดยเสรีเพื่อประโยชน์ทางวิชาการและไม่ใช่เชิงพาณิชย์ โดยต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มาของบทความอย่างถูกต้อง และไม่ดัดแปลงหรือแก้ไขเนื้อหาของบทความที่เผยแพร่ เนื้อหาที่ปรากฏในบทความ เช่น ข้อความ ตาราง รูปภาพ สมการ หรือภาพประกอบอื่น ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว ทั้งนี้ ความคิดเห็นหรือข้อสรุปที่ปรากฏในบทความไม่จำเป็นต้องสะท้อนถึงความคิดเห็นของกองบรรณาธิการหรือหน่วยงานผู้จัดพิมพ์วารสาร
เอกสารอ้างอิง
ดาริวรรณ เศรษฐีธรรม,กาญจนา นาถะพินธุ, จรัสศรี นามแก้ว และ ภัควลัญชณ์ จันทรา. (2556). สถานการณ์การปนเปื้อนจุลินทรีย์ในอาหารพร้อมบริโภค: กรณีศึกษา จังหวัดขอนแก่นและอุดรธานี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6(2), 145-159.
พิมพ์เพ็ญ พรเฉลิมพงศ์ และนิธิยา รัตนาปนนท์. (2557). Staphylococcus aureus. ค้นเมื่อ กันยายน 17, 2559, จาก http://www.foodnetworksolution.com/ wiki/word/1197/ staphylococcus-aureus-สตาฟิโลค็อกคัส-ออเรียส
วีรนุช หลาง. (2552). คู่มือตรวจวิเคราะห์ด้านจุลชีววิทยาทางอาหาร (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศิวาพร ศิวาเวช. (2542). การสุขาภิบาลโรงงานอุตสาหกรรมอาหาร. นครปฐม: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะอุตสาหกรรมเกษตร ภาควิชาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีการอาหาร.
ศิริพร ทวีโรจนการ. (2552). การตรวจสอบคุณภาพทางจุลินทรีย์ในอาหารพร้อมบริโภคที่จำหน่าย
บริเวณมหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี. ค้นเมื่อ เมษายน 21, 2560, จาก http://eresearch.sru.ac.th/?q=system/files/การตรวจสอบคุณภาพ ทางจุลินทรีย์.pdf.
สุดสายชล หอมทอง จิราพร ตันวุฒิบัณฑิต ณัฐชนาภัทธ ดังก้อง อําไพ บุตรงาม และบุณฑริกา นิลโนรี. (2554). การแพร่กระจายของ Staphylococcus aureus และ Bacillus cereus ในซูชิ. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา, 16, 69-76.
Aycicek H., Cakiroglu S. & Stevenson T.H. (2005). Incidence of Staphylococcus aureus in ready-to-eat meals from military cafeterias in Ankara, Turkey. Food Control, 16, 531-534.
Balzaretti C.M. & Marzano M.A. (2013). Prevention of travel-related foodborne diseases: Microbiological risk assessment of food handlers and ready-to-eat foods in northern Italy airport restaurants. Food Control, 29, 202-207.
Bennett R.W. & Lancette G.A. (2001). Bacteriological Analytical Manual, Chapter 12“Staphylococcus aureus” Retrieved January 14, 2017, from http://www.fda.gov/Food/FoodScienceResearch/LaboratoryMethods/ucm071429.htm.
Castro A., Santos C., Meireles H., Silva J. & Teixeira P. (2016). Food handlers as potential sources of dissemination of virulent strains of taphylococcus aureus in the community. Journal of Infection and Public Health, 9, 153-160.
Huong B.T.M., Mahmud Z.H., Neogi S.B., Kassu A., Nhien N.V., Mohammad A., Yamato M., Ota F., Lam N.T., Dao H.T.A. & Khan N.C. (2010). Toxigenicity and genetic diversity of Staphylococcus aureus isolated from Vietnamese ready-to-eat foods. Food Control, 21, 166-171.
Jay M.J. (2000). Modern Food Microbiology 6TH Edition. Springer,USA.
Kroning I.S., Iglesias M.A., Sehn C.P., ValenteGandra T. K., Mata M.M. & daSilva W.P. (2016). Staphylococcus aureus isolated from handmade sweets: Biofilm formation, enterotoxigenicity and antimicrobial resistance. Food Microbiology, 58,105-111.
Maturin L. & Peeler J.T. (2001). Bacteriological Analytical Manual. Chapter 3 “Aerobic Plate Count” Retrieved October 8, 2016, from http://www.fda.gov/Food/FoodScienceResearch/LaboratoryMethods/ucm063346.htm.
