ผลของสูตรอาหารและการผ่าหน่อต่อการพัฒนาของปลายยอดกล้วยน้ำว้าในสภาพปลอดเชื้อ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสูตรอาหารและการผ่าแบ่งหน่อต่อการเพิ่มปริมาณยอดรวมของกล้วยน้ำว้าในสภาพปลอดเชื้อ โดยใช้ชิ้นส่วนปลายยอดมาเพาะเลี้ยงบนอาหารสูตรชักนำยอดรวม พบว่าอาหารสูตร Murashige และ Skoog (MS) เติม N6-benzyladenine (BA) เข้มข้น 1 หรือ 3 มิลลิกรัมต่อลิตร น้ำตาลซูโครสร้อยละ 3.00 ผงวุ้นร้อยละ 0.75 และผงถ่านร้อยละ 0.10 ให้จำนวนยอดรวมเฉลี่ยไม่แตกต่างทางสถิติ เมื่อพิจารณาถึงการผ่าแบ่งชิ้นส่วนพืช พบว่า การตัดยอดและผ่าครึ่งตามยาวออกเป็น 2 ส่วน ให้การสร้างยอดรวมร้อยละ 100 จำนวนยอดเฉลี่ยสูงสุด 2.30 ยอดต่อต้น ประกอบด้วยจำนวนใบเฉลี่ย 2.30 ใบต่อต้น และความสูงต้นเฉลี่ย 3.22 เซนติเมตร เมื่อตัดยอดไปชักนำราก พบว่า อาหารสูตร ½ MS เติมน้ำตาลซูโครสร้อยละ 3.00 ผงวุ้นร้อยละ 0.75 และผงถ่านร้อยละ 0.10 ให้สร้างราก สูงสุดร้อยละ 96.00 ให้จำนวนราก 5 รากต่อชิ้นส่วน ซึ่งต้นกล้วยน้ำว้าที่ได้ มีลักษณะลำต้นปกติ ยืดยาว ใบมีสีเขียวเข้ม รากเป็นรากแขนง เกิดขึ้นบริเวณโคนลำต้น จากการศึกษานี้ การตัดยอดแล้วผ่าตามยาวออกเป็น 2 ส่วน แล้วนำไปเพาะเลี้ยงบนอาหารสูตรชักนำยอดรวม เป็นวิธีที่เหมาะสมต่อการขยายพันธุ์กล้วยน้ำว้าในสภาพปลอดเชื้อต่อไป
Article Details
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ผู้เขียนยังคงเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของผลงาน โดยบทความจะได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution–NonCommercial–NoDerivatives License (CC BY-NC-ND 4.0) (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/) ภายใต้สัญญาอนุญาตดังกล่าว ผู้อ่านสามารถอ่าน ดาวน์โหลด และเผยแพร่บทความได้โดยเสรีเพื่อประโยชน์ทางวิชาการและไม่ใช่เชิงพาณิชย์ โดยต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มาของบทความอย่างถูกต้อง และไม่ดัดแปลงหรือแก้ไขเนื้อหาของบทความที่เผยแพร่ เนื้อหาที่ปรากฏในบทความ เช่น ข้อความ ตาราง รูปภาพ สมการ หรือภาพประกอบอื่น ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว ทั้งนี้ ความคิดเห็นหรือข้อสรุปที่ปรากฏในบทความไม่จำเป็นต้องสะท้อนถึงความคิดเห็นของกองบรรณาธิการหรือหน่วยงานผู้จัดพิมพ์วารสาร
เอกสารอ้างอิง
ธนวดี พรหมจันทร์ สุภาวดี รามสูตร และปรีดา บุญเวศน์. (2559). ผลของผงถานและวัสดุปลูกตอ การเจริญเติบโต และอัตรารอดชีวิตของตนกลวยไมเอื้องกุหลาบกระเป๋าปิด. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 35(2), 53-61.
นิพิจ พินิจผล และพีระศักดิ์ ฉายประสาท. (2551). การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อกล้วยน้ำว้ามะลิอ่อง. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 39(3)(ฉบับพิเศษ), 116-119.
พัชนันท์ เย็นใส และพจมาลย์ สุรนิลพงศ์. (2557). ผลของ benzyladenine และ thidiazuron ต่อการชักนำยอดรวมของกล้วยช้างในสภาพปลอดเชื้อ. แก่นเกษตร, 42(3)(ฉบับพิเศษ), 157-161.
ยุพาภรณ์ จิโรภาสภาณุวงศ์ สุภาวดี รามสูตร เกศศิรินทร์ มหรรณพ และธิดารัตน์ นิลกระวัตร์. (2558). การเพิ่มประสิทธิภาพการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อมวงเทพรัตนในสภาพปลอดเชื้อโดยใชพาโคลบิวทราโซล. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 34(1), 53-60.
ยุพาภรณ์ วิริยะนานนท์ และเพชรพิกุล วางมูล. (2560). ผลของเทคนิคการผ่าหน่อต่อการเพิ่มจำนวนต้นสับปะรดพันธุ์เพชรบุรี (Queen Group) ในสภาพปลอดเชื้อ. วารสารพืชศาสตร์สงขลานครินทร์, 4(4), 10-15.
วราภรณ์ หีดฉิม และสมปอง เตชะโต. (2560). ผลของการเตรียมชิ้นส่วนและความเข้มข้นของ BA ต่อการสร้างยอดรวมของกล้วยหอมเขียวในหลอดทดลอง. วารสารพืชศาสตร์สงขลานครินทร์, 4(2), 6-12.
ศรันยา คุ้มปลี ธีร์ หะวานนท์ และภาสันต์ ศารทลูทัต. (2558). การเพิ่มจำนวนหน่อพันธุ์สับปะรด 'MD2' โดยวิธีการผ่าจุก. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 46(3)(ฉบับพิเศษ), 121-124.
สกุลรัตน์ แสนปุตะวงษ์ ทิวา รักนิ่ม และสมปอง เตชะโต. (2559). ผลของสูตรอาหารต่อการสร้างแคลลัสและการพัฒนา เป็นพืชต้นใหม่ของ Bacopa monnieri L. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 8(1), 22-30.
อรุณี ม่วงแก้วงาม. (2557). การขยายพันธุ์กล้วยหิน (Musa sapientum Lin.) ด้วยวิธีการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อปลายยอด. วารสารพืชศาสตร์สงขลานครินทร์, 1(3), 24-27.
Abdelwahd, R., Hakam, N., Labhilili, M. and Udupa, S.M. (2008). Use of an absorbant and antioxidant to reduce the effect of leached phenolics in in vitro plantlet regeneration of faba bean. African Journal of Biotechnology, 7(8), 997-1002.
Danot, M.U. (2007). Morpho-Physiological aspects of micro-propagating banana under different hormonal condition. Asian Journal of Plant Sciences, 6(3), 496-501.
Deepika, C., Basanti, B., Singh, J.D., Subhash, K. and Anil, P. (2018). An insight into in vitro micropropagation studies for banana-review. Internation Journal of Agriculture Sciences, 10(5), 5346-5349.
Gubbuk, H. and Pekmezci, M. (2007). In vitro propagation of banana (Musa spp.) sing thidiazuron and activated charcoal. Acta Agriculture Scandinavica, Section B-Soil & Plant Science, 56(1), 65-69.
Hussein, N. (2012). Effects of nutrient media constituents on growth and development of banana (Musa spp.) shoot tips cultured in vitro. African Journal of Biotechnology, 11(37), 9001-9006.
Josephine, U.A. and Julian, O. (2011). Split crown technique for mass propagation of smooth Cayenne pine apple in South-South Nigeria. African Journal of Plant Science, 5(10), 591-598.
Khalid, N. (2011). Effect of Benzylaminopurine (BAP) pulsing on in vitro shoot multiplication of Musa acuminate (banana) cv. Berangan. African Journal of Biotechnology, 10(13), 2446-2450.
Murashige, T. and Skoog, F. (1962). A revised medium for rapid growth and bio assays with tobacco tissue culture. Physiologia Plantarum, 15(3), 473-497.
Ngomuo, M., Mneney, E. and Ndakidemi, P.A. (2014). The in vitro propagation techniques for producing banana using shoot tip cultures. American Journal of Plant Sciences, 5(11), 1614-1622.
Rahman, S., Biswas, N., Hassan, M.M., Ahmed, M.G., Mamun, A., Islam, M.R., Moniruzzaman, M. and Haque, M.E. (2013). Micropropagation of banana (Musa sp.) cv. Agnishwar by In vitro shoot tip culture. International Research Journal of Biotechnology, 4(4), 83-88.
