Diversity of Plant Species and Utilization in the Botanical Building area, Faculty of Science, Thaksin University, Phatthalung Campus ความหลากหลายระดับชนิดของพืชและการใช้ประโยชน์ในพื้นที่บริเวณ รอบอาคารปฏิบัติการพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความหลากหลายระดับชนิดของพืชและการใช้ประโยชน์ในพื้นที่บริเวณรอบอาคารปฏิบัติการพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมและจัดทำฐานข้อมูลพรรณไม้เพื่อการพัฒนาระบบสารสนเทศพรรณไม้คณะวิทยาศาสตร์ โดยสำรวจร่วมกับหมอพื้นบ้าน และตรวจสอบความหลากหลายทางอนุกรมวิธานพืช ผลการศึกษาพบพืช 73 ชนิด 45 วงศ์ แบ่งเป็นกลุ่มเฟิน (ferns) และกลุ่มใกล้เคียงเฟิน 8 ชนิด 6 วงศ์ กลุ่มเมล็ดเปลือย (Gymnosperms) 1 ชนิด 1 วงศ์ กลุ่มพืชดอก (Angiosperms) 64 ชนิด 38 วงศ์ โดยวงศ์ที่พบมาก คือ วงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) วงศ์บอน (Araceae) วงศ์ละ 5 ชนิด รองลงมาวงศ์เปล้า (Euphorbiaceae) วงศ์ตีนเป็ด (Apocynaceae) วงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) และวงศ์กระไต่ไม้ (Polypodiaceae) วงศ์ละ 3 ชนิด จัดกลุ่มตามลักษณะวิสัยเป็น 6 ประเภทคือ ไม้ล้มลุก 23 ชนิด (31.50 เปอร์เซ็นต์) รองลงมา ไม้พุ่ม 19 ชนิด (26.03 เปอร์เซ็นต์) ไม้เลื้อยหรือไม้เถา 14 ชนิด (19.18 เปอร์เซ็นต์) ไม้ต้น 10 ชนิด (13.70 เปอร์เซ็นต์) ไม้อิงอาศัย 6 ชนิด (8.22 เปอร์เซ็นต์) ปาล์ม 1 ชนิด (1.37 เปอร์เซ็นต์) จัดกลุ่มพืชตามลักษณะการใช้ประโยชน์ได้ 4 กลุ่ม คือพืชที่ปลูกเป็นไม้ประดับ 60 ชนิด รองลงมาเป็นพืชสมุนไพร 42 ชนิด เป็นพืชอาหาร 16 ชนิด และใช้ทำเครื่องมือเครื่องใช้และอื่น ๆ 8 ชนิด โดยพืชบางชนิดใช้ประโยชน์มากกว่า 1 ด้าน คือด้านสมุนไพรกับไม้ประดับ 18 ชนิด ด้านสมุนไพรกับอาหาร ด้านสมุนไพรกับเครื่องใช้ อย่างละ 3 ชนิด และใช้เป็นอาหารกับไม้ประดับ 1 ชนิด
Article Details
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ผู้เขียนยังคงเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของผลงาน โดยบทความจะได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution–NonCommercial–NoDerivatives License (CC BY-NC-ND 4.0) (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/) ภายใต้สัญญาอนุญาตดังกล่าว ผู้อ่านสามารถอ่าน ดาวน์โหลด และเผยแพร่บทความได้โดยเสรีเพื่อประโยชน์ทางวิชาการและไม่ใช่เชิงพาณิชย์ โดยต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มาของบทความอย่างถูกต้อง และไม่ดัดแปลงหรือแก้ไขเนื้อหาของบทความที่เผยแพร่ เนื้อหาที่ปรากฏในบทความ เช่น ข้อความ ตาราง รูปภาพ สมการ หรือภาพประกอบอื่น ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว ทั้งนี้ ความคิดเห็นหรือข้อสรุปที่ปรากฏในบทความไม่จำเป็นต้องสะท้อนถึงความคิดเห็นของกองบรรณาธิการหรือหน่วยงานผู้จัดพิมพ์วารสาร
เอกสารอ้างอิง
กนกอร เรืองสว่าง. (2561). ความหลากหลายทางชีวภาพและสายสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการของพืชในเชิงลึก: กรณีศึกษาพืชวงศ์ Acanthaceae. รายงานการฝึกอบรมและดูงานภายใต้โครงการ Tropical plant indentification couse. กรุงเทพฯ.
ก่องกานดา ชยามฤต. (2551). ลักษณะประจำวงศ์พรรณไม้. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เต็ม สมิตินันทน์. (2557). ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย. (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2557). กรุงเทพฯ: สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช.
ทิพย์ทิวา สัมพันธมิตร เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี นันทิดา สุธรรมวงศ์ วิชุดา เกตุใหม่ และสมพงษ์ โอทอง. (2554). การสำรวจชนิดพืชผักพื้นบ้านด้านการดูแลสุขภาพโดยการบริโภคในพื้นที่อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 14(1), 53-66.
พาตีเมาะ อาแยกาจิ ฉันทนา รุ่งพิทักษ์ไชย มูฮำหมัดตายุดิน บาฮะคีรี ซูไบดี โตะโมะ และนัสรี มะแน. (2559). ศึกษาความหลากหลายของพืชวงศ์บุกบอน ในเส้นทางศึกษาธรรมชาติหุบเขาลำพญา จังหวัดยะลา. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 5. ยะลา.
มูฮาหมัดตายุดดีน บาฮะคีรี พาตีเมาะ อาแยกาจิ ซูไบดี โตะโมะ และนัสรี มะแน. (2561). รายงานวิจัยความหลากหลายของพรรณไม้หอมในพื้นที่หุบเขาลำพญา ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา. ยะลา.
มูฮาหมัดตายุดดีน บาฮะคีรี และฉันทนา รุ่งพิทักไชย. (2554). ความหลากหลายของไม้ป่ากินได้ในหุบเขาลำพะยา กรณีศึกษาพืชใบเลี้ยงคู่. วารสารวิทยาสตร์และเทคโนโลยี, 15(1), 64-72.
วงศ์สถิต ฉั่วสกุล. (2548). อนุกรมวิธานพืชสมุนไพร. กรุงเทพฯ: ภาควิชาเภสัชพฤกษศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (2561). การดำเนินงานตามเป้าหมายของกลยุทธ์ทั่วโลกสำหรับการอนุรักษ์พืชในประเทศไทย (1-7). การประชุมเพื่อรับฟังข้อคิดเห็นต่อการดำเนินงานโครงการศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อจัดทำรายงานแห่งชาติด้านความหลากหลายทางชีวภาพ. กรุงเทพฯ.
สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2561). สถานภาพปัจจุบันด้านความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศไทย (1). การประชุมเพื่อรับฟังข้อคิดเห็นต่อร่างรายงานแห่งชาติด้านความหลากหลายทางชีวภาพ. กรุงเทพฯ.
สุนทรี จีนธรรม ปัณณิรภัส ถกลภักดี และจีรภัศธ์ อัฐฐิศิลป์เวท. (2558). การศึกษาความหลากหลายของพรรณพืชสมุนไพรและภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยใช้วิธีกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านควนดงปัง ตำบลดงขี้เหล็ก อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี. วารสารวิจัยสหวิทยาการไทย, 10(3), 1-8.
หทัยรัตน์ อุเส. (2559). การศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านและการใช้ประโยชน์ในเขาคอหงส์ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
อชิรญา คําจันทร์ศุภสิน จุรีภรณ์ นวนมุสิก วราศรี แสงกระจ่าง และวันดี แก้วสุวรรณ. (2558). ความหลากหลายและการใช้ประโยชน์ทางอาหารของพืชผักท้องถิ่นในพื้นที่ตำบลกรุงชิง อําเภอนบพิตํา จังหวัดนครศรธีรรมราช. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช, 34(2), 52-63.
อรทัย เนียมสุวรรณ นฤมล เส้งนนท์ กรกนก ยิ่งเจริญ และพัชรินทร์ สิงห์ดำ. (2555). พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของพืชกินได้จากป่าชายเลนและป่าชายหาดบริเวณคาบสมุทรสทิงพระ จังหวัดสงขลา. วารสารวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 40(3), 981-991.
อุฑารัตน์ ภู่ไพบูลย์. (2536) ตีนเป็ด ไม้มีค่าทางเศรษฐกิจชนิดใหม่. การประชุมวิชาการป่าไม้ ประจำปี 2536. กรุงเทพฯ.
อุทิศ กุฎอินทร์. (2551). ระบบการจําแนกสังคมพืชคลุมดินของประเทศไทย. วารสารวิจัยพืชเขตร้อน, 1(1), 1-21.
