ผลของปุ๋ยหมักจากต้นกล้วยหอมทองเสริมซีลีเนียมต่อการเจริญเติบโต ผลผลิต และปริมาณซีลีเนียมของผักกาดหอม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การปลูกผักกาดหอมโดยใช้ดินปลูกร่วมกับปุ๋ยหมักจากต้นกล้วยหอมทองเสริมซีลีเนียม วางแผนการทดลองแบบสุ่มบล็อกสมบูรณ์ (randomized complete block design: RCBD)
ณ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) จำนวน 4 สูตร ๆ ละ 3 ซ้ำ ได้แก่ ดินปลูก (ควบคุม) ดินปลูกร่วมกับปุ๋ยหมักสูตรที่ 1 2 หรือ 3 (0 450 และ 675 ส่วนในล้านส่วน (ppm) ใช้ระยะเวลาปลูก 28 วัน หลังย้ายกล้า 2 สัปดาห์ บันทึกการเจริญเติบโต ผลผลิต และปริมาณซีลีเนียมในผักกาดหอม พบว่าการใช้ดินปลูกร่วมกับปุ๋ยหมักสูตรที่ 2 ให้ค่าเฉลี่ยความสูงต้น ความกว้างใบ จำนวนใบ น้ำหนักสด และน้ำหนักแห้งสูงที่สุดเท่ากับ 15.51 เซนติเมตร 8.55 เซนติเมตร 8.00 ใบ 27.06 กรัม และ 1.40 กรัม ตามลำดับ ดินปลูกร่วมกับปุ๋ยหมักสูตรที่ 3 ให้ค่าเฉลี่ยความยาวใบ ความเขียวใบ และขนาดทรงพุ่มสูงที่สุดเท่ากับ 10.01 เซนติเมตร 26.54 SPAD unit และ 17.36 เซนติเมตร ตามลำดับ นอกจากนี้การใช้ดินปลูกร่วมกับปุ๋ยหมักสูตรที่ 3 ให้ปริมาณการสะสมของซีลีเนียมในผักกาดหอมสูงที่สุดเท่ากับ 321.08 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัม ดังนั้นการใช้ดินปลูกร่วมกับปุ๋ยหมักสูตรที่ 2 จึงมีความเหมาะสมที่สุดในการปลูกผักกาดหอมเพื่อให้ได้ทั้งปริมาณผลผลิตและซีลีเนียมที่สะสมในผักกาดหอม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ผู้เขียนยังคงเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของผลงาน โดยบทความจะได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution–NonCommercial–NoDerivatives License (CC BY-NC-ND 4.0) (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/) ภายใต้สัญญาอนุญาตดังกล่าว ผู้อ่านสามารถอ่าน ดาวน์โหลด และเผยแพร่บทความได้โดยเสรีเพื่อประโยชน์ทางวิชาการและไม่ใช่เชิงพาณิชย์ โดยต้องมีการอ้างอิงแหล่งที่มาของบทความอย่างถูกต้อง และไม่ดัดแปลงหรือแก้ไขเนื้อหาของบทความที่เผยแพร่ เนื้อหาที่ปรากฏในบทความ เช่น ข้อความ ตาราง รูปภาพ สมการ หรือภาพประกอบอื่น ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว ทั้งนี้ ความคิดเห็นหรือข้อสรุปที่ปรากฏในบทความไม่จำเป็นต้องสะท้อนถึงความคิดเห็นของกองบรรณาธิการหรือหน่วยงานผู้จัดพิมพ์วารสาร
เอกสารอ้างอิง
ครองใจ โสมรักษ์. (2560). ผลของปุ๋ยหมักกากครามต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของคะน้า. วารสารเกษตรพระวรุณ, 14(2), 165-172.
ธนภัทร ปลื้มพวก จันทร์จรัส วีรสาร อรุณศิริ กำลัง และธงชัย มาลา. (2558). การปนเปื้อนแคดเมียมในดินและการสะสมในผลผลิตข้าวบนพื้นที่ตำบลแม่ตาวและตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. วารสารเกษตรพระวรุณ, 12(1), 1-8.
นิพนธ์ ไชยมงคล. (2562). สลัด/ผักกาดหอม. สืบค้นเมื่อ 12 เมษายน 2564, จาก: https://vegetweb.com/wp-content/download/let.pdf.
พงษ์นาถ นาถวรานันต์. (2563). อิทธิพลของปุ๋ยไนโตรเจนต่อปริมาณธาตุอาหารในดิน ปริมาณธาตุอาหารในใบ และการติดผลของส้มโอพันธุ์ทองดี. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 39(2), 16-30.
พัชรี เดชเลย์ คมกฤษณ์ แสงเงิน อนันต์ พิริยะภัทรกิจ และณัฐพงค์ จันจุฬา. (2564). คุณสมบัติของปุ๋ยหมักจากต้นกล้วยหอมทองเสริมซีลีเนียม. ใน การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 59 (หน้า 187-195). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ภัทร์ลดา สุธรรมวงศ์ พนิดา อติเวทิน อภิเดช แสงดี และวรัญญู แก้วดวงตา. (2553). อิทธิพลของซีลีเนียมต่อรูปแบบแสดงออกของโปรตีนในถั่วเขียว. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 41(3/1)(พิเศษ), 93-96.
อาณัติ จันทร์ถิระติกุล สุมาลี ชูกำแพง จันทร์ถิระติกุล และวิชญ์พล โถสายคำ. (2561). การผลิตผักกาดเขียวงอกและต้นแมงลักงอกซีลีเนียมสูงในระบบไร้ดิน. วารสารแก่นเกษตร, 46(พิเศษ 1), 1217-1223.
Ellis, D.R. and Salt, D.E. (2003). Plants, selenium and human heath. Current Opinion in Plant Biology, 6(3), 273-279, doi: https://doi.org/10.1016/s1369-5266(03)00030-x.
Feist, L.J. and Parker, D.R. (2001). Ecotypic variation in selenium accumulation among populations of Stanleya pinnata. New Phytologist, 149(1), 61-69, doi: https://doi.org/10.1046/j.1469-8137.2001.00004.x.
Fisinin, V.I., Papazyan, T.T. and Surai, P.F. (2008). Producing specialist poultry products to meet human nutrition requirements: Selenium enriched eggs. World's Poultry Science Journal, 64(1), 85-98, doi: https://doi.org/10.1017/S0043933907001742.
Kapolna, E. and Fodor, P. (2006). Speciation analysis of selenium enriched green onions (Allium fistulosum) by HPLC-ICP-MS. Microchemical Journal, 84(1-2), 56-62, doi: https://doi.org/10.1016/j.microc.2006.04.014.
Mounicou, S., Meija, J. and Caruso, J. (2004). Preliminary studies on selenium-containing proteins in Brassica juncea by size exclusion chromatography and fast protein liquid chromatography coupled to ICP-MS. Analyst, 129(2), 116-123, doi: https://doi.org/10.1039/b312960h.
Seppänen, M.M., Kontturi, J., Heras L.I., Madrid, Y., Cámara, C. and Hartikainen, H. (2010). Agronomic biofortification of Brassica with selenium-enrichment of SeMet and its identification in Brassica seeds and meal. Plant and Soil, 337, 273-283, doi: https://doi.org/10.1007/s11104-010-0523-y.
Terry, N., Zayed, A.M., De Souza, M.P. and Tarun, A.S. (2000). Selenium in higher plants. Annual Review of Plant Physiology and Plant Molecular Biology, 51, 401-432, doi: https://doi.org/10.1146/annurev.arplant.51.1.401.