การพัฒนาเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ

Main Article Content

ธีรวัฒน์ ทองสง
วีระยุทธ สุดสมบูรณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ 2) เพื่อหาประสิทธิภาพเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ และ 3) เพื่อวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์วิศวกรรมของเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย เครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติและแบบประเมินประสิทธิภาพ เครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติควบคุมการทำงานด้วยเทคโนโลยีไร้สายผ่านแอปพลิเคชันบนอุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่แอนดรอยด์ (Android) แผงวงจรอาร์ดูโน่ (Arduino) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) โครงสร้างเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติสร้างจากเหล็ก ก้านใบกวน และใบกวนผลิตจากสแตนเลสสำหรับอุตสาหกรรมอาหาร ระบบไฟฟ้าติดตั้งแหล่งจ่ายไฟฟ้าขาด 220 โวลต์ 50 เฮิรตซ์ ควบคุมการทำงานด้วยเทคโนโลยีไร้สายผ่านแอปพลิเคชันบนอุปกรณ์เคลื่อนที่แอนดรอยด์ แผงวงจรอาร์ดูโน่ 2 ) ประสิทธิภาพการกวนน้ำตาลจากด้วยแรงงานคน จำนวน 5 ครั้ง ในปริมาณ 10 15 20 25 และ 30 กิโลกรัม ใช้เวลาเฉลี่ย 25.0 31.2 40.2 59.4 และ 70.4 นาที ตามลำดับ และประสิทธิภาพการกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ จำนวน 5 ครั้ง ในปริมาณ 10 15 20 25 และ 30 กิโลกรัม ใช้เวลาเฉลี่ย 11.4 17.8 19.8 29.8 และ 35.2 นาที ตามลำดับ และ 3) ผลการวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์วิศวกรรมของเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ การนำข้อมูลมาเปรียบเทียบระหว่างการแรงงานคนในการกวนน้ำตาลจากกับการใช้เครื่องกวนน้ำตาลแบบควบคุมอัตโนมัติ โดยไม่มีต้นทุนในการสร้างเครื่อง พบว่าต้นทุนการใช้เครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ คือ 4,196.70 บาทต่อปี และต้นทุนการใช้แรงงานคนในการกวนน้ำตาลจาก คือ 90,000 บาทต่อปี คิดเป็นต้นทุนที่ประหยัดได้ 85,803.30 บาทต่อปี หรือคิดเป็น 95.33 เปอร์เซ็นต์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทองสง ธ., & สุดสมบูรณ์ ว. (2023). การพัฒนาเครื่องกวนน้ำตาลจากแบบควบคุมอัตโนมัติ. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 42(1), 50–63. https://doi.org/10.65217/wichchajnstru.2023.v42i1.255196
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2557). รายงานประจำปี 2557 กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. กรุงเทพฯ: กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง.

กฤษณะ จันทสิทธิ์ คมสัน มุ่ยสี และศรายุทธ์ จิตรพัฒนากุล. (2560). การพัฒนาเครื่องกวนเนื้อมังคุดชนิดควบคุมอุณหภูมิกึ่งอัตโนมัติ สำหรับวิสาหกิจชุมชนบ้านท่าศาลา อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

กอบเกียรติ สระอุบล. (2561). พัฒนา IoT บนแพลตฟอร์ม Arduino และ Respber Pi. กรุงเทพฯ: อินเตอร์มีเดีย.

ชินวัจน์ งานวรรณาการ สุทัศน์ รุ่งระวิวรรณ และอมรเทพ มณีเนียม. (2561). การพัฒนาระบบควบคุมอุปกรณ์ภายในโรงงานขนาดย่อมด้วยเทคโนโลยีไร้สายผ่านแอปพลิเคชันบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ภายใต้แนวคิดอินเทอร์เน็ตสำหรับทุกสรรพสิ่ง. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

นพรัตน์ บำรุงรักษ์. (2540). การศึกษาด้านนิเวศวิทยา ประโยชน์ใช้สอย และการขยายพันธุ์ต้นจากในพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ภูมิพัฒน์ ก๋าคำ ฐาปนา นามประดิษฐ์ ลัคนา เพิ่มพูน และบุญส่ง พลสัมฤทธิ์. (2564). การพัฒนาเครื่องบันทึกข้อมูลราคาประหยัดสำหรับการเกษตรสมัยใหม่. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 40(2), 1-13.

รัฐพล ดุลยะลา. (2559). การพัฒนาเครื่องกวนทุเรียนแบบผสมผสาน เพื่อมาตรฐานผลิตภัณฑ์ทุเรียนกวน กลุ่มวิสาหกิจแปรรูปผลไม้ลับแล. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

ศิริพร หมื่นหัสถ์ พัชรินทร์ โสมปาน เบญจา ทองพันธ์ และตรีฤกษ์ เพชรมนต์. (2561). รูปแบบการบริหารจัดการและช่องทางการจัดจำหน่ายเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์อาหารจากต้นจากสำหรับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนพื้นที่อำเภอปากพนัง. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.

สุนันทา ข้องสาย. (2563). สภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมและความสามารถในการดูดซับของถ่านกัมมันต์ที่ผลิตจากวัสดุเหลือใช้ในการผลิตใบจากมวนยาสูบ. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 39(1), 46-57.

Ferguson, G.A. (1981). Statistical analysis in psychology and education. (5th ed). Tokyo: McGraw-Hill.