การพัฒนากระถางเพาะกล้าไม้ที่ย่อยสลายได้จากวัสดุเหลือทิ้งการเพาะเห็ดแครง

บทคัดย่อ

ก้อนเห็ดที่หมดเชื้อเห็ดจากการเพาะเห็ดแครงมักกำจัดโดยการกองรวมกันในสวนยางพาราให้เกิดการย่อยสลายไปเองตามธรรมชาติหรือการเผาทำลาย ทำให้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตามขี้เลื่อยไม้ที่อยู่ในก้อนเห็ดเป็นวัสดุธรรมชาติที่สามารถนำมาพัฒนาเป็นกระถางเพาะกล้าไม้ได้ ดังนั้นวัตถุประสงค์ของงานวิจัยเพื่อพัฒนากระถางเพาะกล้าไม้จากก้อนเชื้อที่หมดเชื้อเห็ด โดยศึกษาผลกระทบของปริมาณขี้เลื่อยจากก้อนเห็ดแครงเก่าช่วง 120-150 กรัม และความเข้มข้นกาวแป้งมันสำปะหลังที่ใช้เป็นตัวประสานช่วง 100-150 กรัมต่อน้ำครึ่งลิตร ซึ่งผลจากการวิจัยพบว่าที่ความเข้มข้นกาวแป้งมันสำปะหลังเท่ากัน การผสมขี้เลื่อยจากก้อนเห็ดแครงเก่าเป็นส่วนผสมในกระถางเพิ่มขึ้นในช่วง 120-150 กรัม ส่งผลให้ค่าเปอร์เซ็นต์การดูดซับน้ำมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น และการผสมขี้เลื่อยจากก้อนเห็ดแครงเก่าเป็นส่วนผสมในกระถางเพิ่มขึ้นในช่วง 120-135 กรัม ส่งผลให้ค่าแรงอัดในแนวตั้งและแนวนอนเพิ่มขึ้นตามปริมาณขี้เลื่อยไม้ ขณะเดียวกันพบด้วยว่าที่ปริมาณขี้เลื่อยเท่ากัน การเพิ่มความเข้มข้นกาวแป้งมันสำปะหลังในช่วง 100-150 กรัมต่อน้ำครึ่งลิตร ส่งผลให้เปอร์เซ็นต์ความพรุนและเปอร์เซ็นต์การดูดซับน้ำลดลง แต่ค่าแรงอัดในแนวตั้งและแนวนอนเพิ่มขึ้นตามความเข้มข้นของตัวประสานอย่างชัดเจน นอกจากนี้กระถางเพาะกล้าไม้จากขี้เลื่อยก้อนเห็ดแครงเก่าทุกสูตร ไม่มีรอยร้าว แตก หรือเกิดความเสียหายใด ๆ เมื่อตกกระแทกจากความสูง 60 เซนติเมตร สรุปได้ว่ากระถางเพาะกล้าไม้ที่ผลิตจากขี้เลื่อย 120 กรัม และแป้งมันสำปะหลัง 150 กรัมต่อน้ำครึ่งลิตร มีความเหมาะสมในการนำไปใช้ผลิตกระถางเพาะกล้าไม้มากที่สุด เนื่องจากให้การเจริญเติบโตของพืชในมิติต่าง ๆ ดีที่สุด เป็นเพราะขี้เลื่อยจากก้อนเห็ดเก่ามีปริมาณธาตุหลักในปริมาณที่สูง อีกทั้งขี้เลื่อยไม้ยางพารายังมีธาตุอาหารหลักมากกว่าขี้เลื่อยไม้เบญจพรรณ