Effect of vegetative conservation in Tea-Oil camellia plantation on soil erosion and soil property changes on highland area of Ban Pang Mahan, Chiang Rai province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Soil erosion by water is one of the most widespread forms of soil degradation in highland. Soil nutrient loss through sediment and water runoff, is a major driver for soil fertility decline. The objective of this study is to assess soil erosion and nutrients losses under vegetative conservation in tea-oil camellia plantation, Ban Pang Mahan, Chiang Rai Province. The experiment was arranged in a randomized complete block design (RCBD) with three replications and six treatments comprised 1) sole tea-oil plantation 2) tea-oil plantation with black grain cowpea 3) tea-oil plantation with soybean 4) tea-oil plantation with vetiver grass 5) tea-oil plantation with black grain cowpea and vetiver grass and 6) tea-oil plantation with soybean and vetiver grass. Results showed that the sole tea-oil give the highest of soil losses and runoff (9.41 kg/rai, 37.17 m3/rai) and caused the highest of economic loss (41.39 baht/rai), while the tea-oil plantation with black grain cowpea and vetiver grass giving the lowest soil loss and runoff (5.69 kg/rai, 20.76 m3/rai). In addition, the vegetative conservation system in tea-oil plantation tended to give the clearly higher plant nutrients compared to the soil before experiments. The vegetative conservation system had no clear effect on soil moisture, available water capacity and bulk density, except for saturated soil hydraulic conductivity and mean weight diameter of aggregates that significantly increased. Increasing duration of the vegetative conservation system tended to reduce soil loss, runoff and economic loss with significant increase of organic matter content, macro nutrients and mean weight diameter of aggregates in the soil.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมพัฒนาที่ดิน. 2545. การสูญเสียดินในประเทศไทย. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์, กรุงเทพฯ.
จรัณยา สุคนธากร, ศุภิฌา ธนะจิตต์, สมชัย อนุสนธิ์พรเพิ่มและเอิบ เขียวรื่นรมณ์. 2559. ผลสะสมของวัสดุปรับปรุงดินต่อการแจกกระจายของเม็ดดินและการกักเก็บคาร์บอนของดินวารินที่ปลูกมันสำปะหลัง. วารสารแก่นเกษตร. 44(4): 657-668.
จุฑารัตน์ มนูญโย,ธวัชชัย อินทร์บุญช่วย, บุณฑริก ฉิมชาติ และศิริสุดา บุตรเพชร. 2562.การประเมินการกร่อนดินและการสูญเสียธาตุอาหารภายใต้มาตรการอนุรักษ์ดินและน้ำในพื้นที่ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ อำเภอสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น. วารสารแก่นเกษตร. 35(3): 447-459.
ฐนชนก คำขจร. 2558. การประเมินการกร่อนดิน และการสูญเสียธาตุอาหาร ภายใต้มาตรการอนุรักษ์ดินและน้ำ ในพื้นที่ปลูกยางพาราบนพื้นที่ดอน กรณีศึกษา อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์ ปริญญามหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.
พบชาย สวัสดี. 2556. เอกสารวิชาการ เรื่อง “การจัดการดินมีปัญหาทางการเกษตรบริเวณพื้นที่ภาคใต้ตอนบน”. สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต11. กรมพัฒนาที่ดิน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
ภาดล สหเจริญ, กิตติชัย ดวงมาลย์, เกษม จันทร์แก้วและอรอนงค์ ผิวนิล. 2560. สภาพกร่อนได้ของดินตามลักษณะภูมิประเทศเนินเขาและลอนลาดขรุขระในเขตเงาฝน ลุ่มน้ำพุสวรรค์ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารเกษตรพระจอมเกล้า. 35(3): 49-57.
มัตติกา พนมธรนิจกุล และศิวะพงศ์ นฤบาล. 2550. รายงานการวิจัยเรื่องการเพิ่มผลิตภาพและประสิทธิภาพการใช้น้ำของพืชในระบบวนเกษตรน้ำฝนอย่างยั่งยืนบนพื้นที่ลาดชัน. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ สภาวิจัยแห่งชาติ.
ศูนย์วิจัยและพัฒนาชาน้ำมันและพืชน้ำมัน. 2562. ชาน้ำมัน. แหล่งข้อมูล: https://www.teaoilcenter.org/%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b3%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99/. ค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2564.
สหรัตถ์ อารีราษฎร, 2553. ระบบผู้เชี่ยวชาญเพื่อการวางแผนในการปลูกผักเชิงผสม. วิทยานิพนธ์ ปริญญาวิทยาการสารสนเทศมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. นครราชสีมา.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. 2564. ข้อมูลเศรษฐกิจการเกษตร ปัจจัยการผลิต: ราคาขายปลีกปุ๋ยเคมีรายเดือน. แหล่งข้อมูล: http://www.oae.go.th/view/1/%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95/TH-TH. ค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2564.
อดิเรก ปัญญาลือ, เจษฎา จงใจดี, ศันสนีย์ จำจด และเบญจวรรณ ฤกษ์เกษม. 2561. ผลของการปลูกข้าวโพดแซมถั่วต่อการชะล้างพังทะลายหน้าดินและความหลากหลายทางชีวภาพในดิน. วารสารแก่นเกษตร. 46(3): 449-458.
อาทิตย์ ศุขเกษม, สมชัย อนุสนธิ์พรเพิ่ม, เอิบ เขียวรื่นรมณ์, อัญชลี สุทธิประการ และศุภิฌา ธนะจิตต์. 2560. ผลของระบบอนุรักษ์ดินและน้ำต่อการกร่อนดินและการกักเก็บคาร์บอนในระบบพืชไร่. วารสารแก่นเกษตร. 35(2): 285-296.
อารีย์ สุวรรณจินดา, บัญญัติศิรินาวงศ์ และศุภมาศ พนิชศักดิ์พัฒนา. 2556. ยุทธศาสตร์การปลูกหญ้าแฝกในการปรับปรุงดินที่แข็งดานเพื่อการปลูกพืชตามแนวพระราชดำริ. วารสารสมาคมนักวิจัย. 18(2): 16-28.
อุทิศ เตจ๊ะใจ. 2557. เอกสารวิชาการ เรื่อง “แนวทางการวางระบบการพัฒนาที่ดินบนพื้นที่สูงเพื่อการเกษตรอย่างยั่งยืนในเขตภาคเหนือของประเทศไทย”. สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต7. กรมพัฒนาที่ดิน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
Babalola, O., S.C. Jimba, O. Maduakolam, and O. A. Dada. 2003. Use of vetiver grass for soil and water conservation in Nigeria. Department of Agronomy, University of Ibadan, Nigeria.
Blake, G.R., and K.H. Hartge. 1986. Bulk density. pp. 363-382. In: A. Klute, ed. Methods of Soil Analysis, Part1: Physical and Mineralogical Properties. Agronomy, No. 9. American Society of Agronomy Inc., Madison, Wisconsin.
Bray, R.A., and L.T. Kurtz. 1945. Determination of total organic and available forms of phosphorus in soil. SoilSci.59: 39-45.
Cassel, D.K., and D.R. Nielsen. 1986. Field capacity and available water capacity. Methods of Soil Analysis, Part 1: Physical and Mineralogical Method. 901-926.
Chapman, H.D. 1965. Cation exchange capacity. pp. 891-901. In: C.A. Black, ed. Method of Soil Analysis, Part 2: Chemical and Microbiological Properties.Agronomy, No.9.American Society of Agronomy Inc., Madison, Wisconsin.
Chomitz, K.M., and K. Kumari. 1998. The domestic benefits of tropical forests: a critical review. World Bank Research Observer. 13: 13-35.
Dahmardeh. M, A. Ghanbari, B. A. Syahsar, and M. Ramrodi. 2010.The role of intercropping maize (Zea mays L.) and Cowpea (Vigna unguiculata L.) on yield and soil chemical properties. African Journal of Agriculture Research. 5(8): 631-636.
Day, D.R. 1965. Particle fraction and particle size analysis, pp. 546-566. In C.A. Black, ed. Methods of Soil Analysis, Part I: Agronomy No. 9. American Society of Agronomy Inc., Madison, Wisconsin, USA.
Jackson, M.L. 1965. Soil Chemical Analysis-Advanced Course. Department of Soils, University of Wisconsin, WI.
Jinlin, M., Y. Hang, R. Yukui, Ch. Guochen, and Zh. Naiyan. 2010. Fatty acid composition of Camellia oleifera oil. Journal of Consumer Protection and Food Safety. 6: 9-12.
Kemper, W.D., and R.C. Rosenau. 1986. Aggregate Stability and Size Distribution, pp. 425-442. In Klute, A.(Ed.), Methods of Soil Analysis, Part I: Physical and Mineralogical Methods, No.9, Agronomy, SSSA, Madison.
Klute, A. 1965. Laboratory measurement of hydraulic conductivity of saturated soils, pp. 210- 220. In: C.A. Black, ed. Methods ofSoil Analysis, Part l. Physical and Mineralogical Properties. Agronomy, No. 9. American Society of Agronomy Inc., Madison, Wisconsin, USA.
Labrière, N., L. Bruno, L. Yves, F. Vincent, and B. Martial. 2015. Soil erosion in the humid tropics: A systematic quantitative review. Agriculture, Ecosystems and Environment. 203: 127-139.
Natural Resources Conservation Service. 1996. Soil Survey Laboratory Method Manual. Soil Survey Investigation. Report No.42, Version 3.0. National Resources Conservation Service, United States Department of Agriculture.
Pansak, W., T. Hilger, B. Lusiana, T. Kongkaew, C. Marohn, and G. Cadisch. 2010. Assessing soil conservation strategies for upland cropping in Northeast Thailand with the WaNuLCAS model. Agricultural Systems. 79: 123–144.
Peter, P.C. 2008. Assessment of Structural Stability in Nkpologu Sandy Clay Loam Soil, M.Sc. Thesis, Department of Soil Science, University of Nigeria, Nsukka.
Pratt, P.F. 1965. Potassium. P.1022-1030. In: C.A. Black (ed.). Methods of Soil Analysis. Part 2. Chemical and Microbiological Properties. Agron. No. 9. American Society of Agronomy Inc., Madison, Wisconsin.
Shrestha, R.P., D. Schmidt-Vogt, and N. Gnanavelrajah. 2010. Relating plant diversity to biomass and soil erosion in a cultivated landscape of the eastern seaboard region of Thailand. Applied Geography. 30: 606–617.
Walkley, A., and C.A. Black. 1 9 3 4. An examination of Degtjareff method for determining soil organic matter and proposed modification of the chromic acid titration method. Soil Science. 37: 29-35.
Zhang, X.A, R.E. Wang and S.H. Wu. 2012. Soil Aggregate Distribution of Soil under Different Soil Management Practices. State Key Laboratory of Forest and Soil Ecology, Institute of Applied of Sciences, Shenyang 110164, China.
