Economic worthiness of the tilapia collaborative farming extension project in Chon Buri province
Main Article Content
Abstract
The extension of tilapia large-scale farming project is the project that develops production and increases production efficiency but it is lack of economic worthiness evaluation. This study aims to analyze an economic worthiness of the large scale tilapia extension project. The data was collected by interviewing the farmers who participated in the project 90 farmers and not participated 30 farmers in Chon Buri province. The study identified that the department of fisheries budget was the cost and the farmers’ routine work compared to the benefits of the cost reduction of farmers (seed and feed costs) during 5 years were revenue loss. The interest rate defined at 5%. It found that NPV was 13.13 million baht, BCR for 5.48, IRR with 94% and sensitivity analysis indicated that the project had financially feasibility. Therefore, government should continuously support, and the farmers should join groups to buy inputs and sell products together to increase bargaining power, promote GAP standard and find more market channel to prevent oversupply of tilapia.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมประมง. 2560. คู่มือการปฏิบัติงานโครงการระบบส่งเสริมเกษตรแบบแปลงใหญ่ปลานิล ตามแผนยุทธศาสตร์พัฒนาเกษตรกรรมยั่งยืนและเสริมสร้างความเข้มแข็งของเกษตรกรอย่างเป็นระบบ. แหล่งข้อมูล: http://www.inlandfisheries.go.th/images. ค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2560.
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร. 2559. คู่มือโครงการสนับสนุนสินเชื่อ เพื่อพัฒนาการเกษตรแบบแปลงใหญ่ โดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (Online). แหล่งข้อมูล: http://site2015.doae.go.th/2016/wp-content/uploads/2017, ค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561.
กฤษณพันธ์ โกเมนไปรรินทร์ และสมบูรณ์ เจริญจิระตระกูล. 2551. ต้นทุนและผลตอบแทนการเพาะเลี้ยงปลานิลในกระชังในแม่น้ำตาปี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. น.197-208. ใน: ประชุมวิชาการประมง ประจำปี 2551. กรุงเทพฯ.
นุชนาถ มั่งคั่ง และคณะ. 2556. การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ของโครงการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ในพื้นที่ลุ่มน้ำแม่สา ประเทศไทย. รายงานเสนอสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ปรีชา พาชื่นใจ, ธัญญะ ฉุยโรจน์ธรรมและสหัส ปาณะศรี. 2556. การประเมินผลโครงการสนับสนุนการเลี้ยงปลาในกระชังและบ่อดินศึกษากรณีกิจกรรมการเลี้ยงปลากะพงขาวในกระชัง จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2553-2554. เอกสารวิชาการฉบับที่ 1/2556, กรมประมง.
ประคุณ ศาลิกร. 2559. การวิเคราะห์เศรษฐกิจของการเลี้ยงปลานิลในจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ประพันธ์ศักดิ์ ศีรษะภูมิ. 2556. ปลานิลผลกระทบของปัจจัยเสี่ยงในการเลี้ยงและแนวทางที่เลี่ยงได้. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. กรุงเทพฯ.
พัณะพงษ์ ศรมยุราและพิทักษ์ ศิริวงศ์. 2559. การผลิตและการตลาดปลานิลในบ่อดินของผู้ประกอบการในพื้นที่อำเภอบางเลน จังหวัดดนครปฐม. น.655-661. ใน: ประชุมวิชาการระดับชาติ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร ครั้งที่ 4 ประจำปี 2559. นครปฐม.
สิริวรรณ สุนทรศารทูล. 2556. การประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจของพริกยอดสนลูกผสมจากสายพันธุ์พริกขี้หนูผลใหญ่ ในลักษณะตัวผู้เป็นหมัน. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุวรรณา ประณีตวตกุล. 2552. การจัดการและประเมินผลวิจัย. เอกสารการสอนวิชา 0119592 ภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร. 2552. ศักยภาพการผลิตและการตลาดปลานิล. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. กรุงเทพฯ.
สำนักงานประมงจังหวัดชลบุรี. 2561. สัตว์น้ำจืดที่จับได้ จำแนกตามชนิดสัตว์น้ำจืด เป็นรายอำเภอ ปี 2558.
เสน่ห์ ผลประสิทธิ์. 2552. การเพาะเลี้ยงปลานิลเพื่อการส่งออก (Online). แหล่งข้อมูล: http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05100010552&%3Bsrcday=&%3Bsearch=no,10 ค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2560.
Alston, J.M., G.W.Norton, and P.G. Pardy. 1998. Science Under Scarcity Principle and Practice for Agricultural Research Evaluation and Priority Setting. CAB International Publishing.