Variation of sesamin content and antioxidant activity of sesame 22 varieties
Article Sidebar
Published:
Jun 26, 2018
Keywords:
Sesamum indicum L. antioxidant HPLC DPPH germplasm
Main Article Content
Abstract
The study on variation of germplasm for sesamin content and antioxidant activity is an important for sesame breeding for improvement of useful bioactive compound. The objectives of this experiment were to study of sesamin content and antioxidant activity of 22 sesame cultivars/lines. The experimental design was laid out in RCBD, using 22 cultivars/lines with 4 replications. Data were recorded for sesamin content using HPLC and antioxidant activity by DPPH assay. The results showed significant different (P ≤ 0.01) in sesamin content and antioxidant activity among sesame cultivars/lines. Sesamin content was ranged from 1.08 – 5.01 mg/g grain, which White-Lao cultivar had the highest sesamin content (5.01 mg/g grain) followed by C-plus 1, KKU1 CM-53 and WL9. Based on the seed coat color the white grain color had significanly sesamin content (P ≤ 0.01) higher than those with black and red color. KKU2 cultivar had the highest antioxidant activity (IC50 = 24.00 mg/ml), but not significant different with WL9, White-Lao, KU18 and Mahasarakham 60. Cultivars with red grain color were antioxidant activity less than those with black and white color.The results of this study exhibited potential of cultivars/lines having high sesamin content and antioxidant activity, which is benefit for food, pharmaceutics, cosmetic industries and important information for further sesame breeding program for higher for sesamin content and antioxidant activity.
Article Details
How to Cite
Khuimphukhieo, I. ., & Khaengkhan, P. . (2018). Variation of sesamin content and antioxidant activity of sesame 22 varieties. Khon Kaen Agriculture Journal, 46(3), 571–580. retrieved from https://li01.tci-thaijo.org/index.php/agkasetkaj/article/view/250116
Section
บทความวิจัย (research article)
References
เกสรี กลิ่นสุคนธ์, อุดมลักษณ์ สุขอัตตะ, ประภัสสร รักถาวร และลลิตา คชารัตน์. 2558. การประเมินคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระและต้านเชื้อแบคทีเรียของพืชสมุนไพรไทยบางชนิด. น.1077-1084. ใน: ประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 53 3-6 กุมภาพันธ์ 2558. กรุงเทพฯ.
นาถธิดา วีระปรียากูร นงนุชเศรษเสถียร นฤมล ลีลายุวัฒน์ ชาตรี เศรษฐเสถียร นันทรัตน์ โฆมานะสิน ผดุงขวัญ จิตโรภาส เทวัญ สุวานิช และภัทรพงศ์ มกรเวช. 2551. การเตรียมผลิตภัณฑ์จากกากงาในการป้ องกันโรคทางระบบหลอดเลือดและหัวใจ (ปีที่ 2). รายงานวิจัยทุนสนับสนุนงบประมาณแผ่นดิน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
นิอร ชุมศรี. 2553. การใช้ประโยชน์สารสกัดกากงากำจัดไขมันเป็นสารต้านออกซิเดชันในน้ำมันบริโภค. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, กรุงเทพ.
บังอร ศรีพานิชกุลชัย, นาถธิดา วีระปรียากูร, และแคทรียา สุทธานุช. 2546. ฤทธิ์ต้านออกซิเดชันในเมล็ดงา กากงา และน้ำมันงาที่ได้จากกระบวนการบีบอัดเย็น. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.ประวิทย์ สันติวัฒนา และจิตตินันท์ ปานประไพ. 2559. การเปรียบเทียบความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระของน้ำมันรำข้าว น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันปาล์ม มะเขือเทศ และงาดำ. วารสารวิทยาศาสตร์ประยุกต์. 15: 1-13.
ประสาร สวัสดิ์ซิตัง, ปวีณา พงษ์ดนตรี และประสิทธิ์ใจศิล. 2546. การศึกษาความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันของสารสกัดจากเมล็ดงา. น. 33-39. ใน: ประชุมวิชาการงา ทานตะวัน ละหุ่ง และคำฝอยแห่งชาติ ครั้งที่ 3 11-12 ธันวาคม 2546. ศูนย์การศึกษาและฝึกอบรมนานาชาติ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.
ประสาร สวัสดิ์ซิตัง, ปวีณา พงษ์ดนตรี, และประสิทธิ์ใจศิล. 2548. การศึกษาความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันของสารสกัดจากเมล็ดงา. แก่นเกษตร. 32: 164-171.
ไพศาล เหล่าสุวรรณ. 2535. สถิติสำหรับการวิจัยทางการเกษตร. คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.มนตรา ศรีษะแย้ม, นาถธิดา วีระปรียากูร, และพนมพร ศรีบัวรินทร์. 2557. ฤทธิ์ต้านออกชิเดชันในหลอดทดลองของเมล็ดงาขาว ดำ และ แดง. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน. 10: 136-146.
ศัลยา คงสมบูรณ์เวช. 2547. เซซามินกับสุขภาพ (Sesamin and health). วารสารโภชนบำบัด. 15: 98-105.
โสภิตา สมคิด, สายสุนีย์ รังสิปิยกุล, กัลยารัตน์ หมื่นวณิชกูล, อรรณพ กสิวิวัฒน์, อ้อยทิน จันทร์เมือง, อานนท์ มลิพันธ์, เบญจมาศ คำสืบ และนฤทัย วรสถิตย์. 2548. ปริมาณน้ำมัน ชนิดของกรดไขมัน และปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระในงาสายพันธุ์ต่างๆ เมื่อปลูกในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน. ใน: การประชุมวิชาการ งา ทานตะวัน ละหุ่ง และคำฝอยแห่งชาติ ครั้งที่ 4. 16-18 พฤศจิกายน 2548. โรงแรมเนวาด้า แกรนด์, อุบลราชธานี.
อภิชาติ ผลเกิด. 2545. เทคโนโลยีการปลูกงา. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด, กรุงเทพฯ.อิทธิพล ขึมภูเขียว, ปริญดา แข็งขัน, เอกรินทร์ สารีพัว และ อรวรรณ รักสงฆ์. 2560. อัตราพันธุกรรมและสหสัมพันธ์ของลักษณะทางการเกษตรและผลผลิตของงา (Sesamum indicum L.). วารสารพืชศาสตร์สงขลานครินทร์. 4: รอการตีพิมพ์.
Fukuda, Y. 1990. Food chemical studies on antioxidant in sesame seed. Nippon Shokushi Kogyo Gakkaishi. 37: 484-492.
Fukuda, Y., T. Osawa, S. Kawagishi and M. Namiki. 1988. Comparison of contents of sesamolin and lignin antioxidants in sesame seed cultivated in Japan. Nippon Shokuhin Kogyo Gakkaishi. 35: 483-486.
Lee, J.Y., Y.S. Lee and E.C. Choe. 2008. Effects of sesamol, sesamin and sesamolin extracted from roasted sesame oil on the thermal oxidation of methyl linoleate. LWT- Food Science and Technology. 42: 1871-1875.
Osawa, T., M. Nagata, M. Namiki and Y. Fuguda. 1985. Sesamolinal, a novel antioxidant isolated from sesame seed. Agric. Biol. Chem. 49: 33-51.
Pathank, N., K.A. Rai, S. Saha, S. Walia, K.S. Sen and V.K. Bhat. 2014. Quantitative dissection of antioxidative bioactive components in cultivate and wild sesame germplasm reveals potentially exploitable wide genetic variability. Crop Sci. Biotechnol. 17: 127-139.
Penalvo, J.L., S.M. Heinonen, A.M. Aura and H. Adlercreutz. 2005. Dietary sesamin is converted to enterolactone in humans. J. Nutr. 135: 1056-1062.
Pietinen, P., K. Stumpf, S. Mannisto, V. Kataja, M. Uusitupa and H. Adlercreutz. 2001. Serum enterolactone and risk of breast cancer: a case-control study in eastern Finland. Cancer Epidemiol. Biomark. Prev. 10: 339-344.
Rangkadilok, N., N., Pholphana, C. Mahidol., W. Wongyai, K. Saensooksree, S. Nookabkaew and J. Satayavivad. 2010. Variation of sesamin, sesamolin and tocopherols in sesame (Sesamum indicum L.) seeds and oil products in Thailand. Food Chemistry. 122: 724 -730.
Shyu, Y.S. and L.S. Hwang. 2002. Antioxidative activity of the crude extract of lignin glycosides from unroasted Burma black sesame meal. Food Research International 35: 357-365.
Tashiro, T., Y. Fukuda, T. Osawa and M. Kamiki. 1990. Oil and minor components of sesame (Sesamum indicum L.) strains. J.Am. Oil Chem. Soc. 67: 508-511.
Vanharanta, M., S. Voutilainen, T.H. Rissanen, H. Adlercreutz and J.T. Salonen. 2003. Risk of cardiovascular disease-related and all-cause death according to serum concentrations of enterolactone: Kuopio Ischaemic Heart Disease Risk Factor Study. Arch. Intern. Med. 163: 1099–1104.
Wang, L., Y. Zhang, P. Li, X. Wang, W. Zhang, W. Wei and X. Zhang. 2012. HPLC Analysis of seed sesamin and sesamolin variation in a sesame germplasm collection in China. J. Am. Oil. Chem. Soc. 89: 1011-1020.
Wang, L., Y. Zhang, P. Li, W. Zhang, X. Wang, X. Qi and X. Zhang. 2013. Variation of sesamin and sesamolin contents in sesame cultivars from China. Pak. J. Bot. 45: 177-182.
Wu, X., G.R. Beecher, J.M. Holden and D.B. Haytowitz. 2004. Lipophilic and hydrophilic antioxidant capacities of common foods in the United States. J. Agric. Food Chem. 52: 4026-4037.
Yasumoto, S. and M. Katsuta. 2006. Breeding a high-lignan-content sesame cultivar in the prospect of promoting metabolic functionality. JARQ. 40: 123-129.
นาถธิดา วีระปรียากูร นงนุชเศรษเสถียร นฤมล ลีลายุวัฒน์ ชาตรี เศรษฐเสถียร นันทรัตน์ โฆมานะสิน ผดุงขวัญ จิตโรภาส เทวัญ สุวานิช และภัทรพงศ์ มกรเวช. 2551. การเตรียมผลิตภัณฑ์จากกากงาในการป้ องกันโรคทางระบบหลอดเลือดและหัวใจ (ปีที่ 2). รายงานวิจัยทุนสนับสนุนงบประมาณแผ่นดิน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
นิอร ชุมศรี. 2553. การใช้ประโยชน์สารสกัดกากงากำจัดไขมันเป็นสารต้านออกซิเดชันในน้ำมันบริโภค. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, กรุงเทพ.
บังอร ศรีพานิชกุลชัย, นาถธิดา วีระปรียากูร, และแคทรียา สุทธานุช. 2546. ฤทธิ์ต้านออกซิเดชันในเมล็ดงา กากงา และน้ำมันงาที่ได้จากกระบวนการบีบอัดเย็น. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.ประวิทย์ สันติวัฒนา และจิตตินันท์ ปานประไพ. 2559. การเปรียบเทียบความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระของน้ำมันรำข้าว น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันปาล์ม มะเขือเทศ และงาดำ. วารสารวิทยาศาสตร์ประยุกต์. 15: 1-13.
ประสาร สวัสดิ์ซิตัง, ปวีณา พงษ์ดนตรี และประสิทธิ์ใจศิล. 2546. การศึกษาความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันของสารสกัดจากเมล็ดงา. น. 33-39. ใน: ประชุมวิชาการงา ทานตะวัน ละหุ่ง และคำฝอยแห่งชาติ ครั้งที่ 3 11-12 ธันวาคม 2546. ศูนย์การศึกษาและฝึกอบรมนานาชาติ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.
ประสาร สวัสดิ์ซิตัง, ปวีณา พงษ์ดนตรี, และประสิทธิ์ใจศิล. 2548. การศึกษาความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันของสารสกัดจากเมล็ดงา. แก่นเกษตร. 32: 164-171.
ไพศาล เหล่าสุวรรณ. 2535. สถิติสำหรับการวิจัยทางการเกษตร. คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.มนตรา ศรีษะแย้ม, นาถธิดา วีระปรียากูร, และพนมพร ศรีบัวรินทร์. 2557. ฤทธิ์ต้านออกชิเดชันในหลอดทดลองของเมล็ดงาขาว ดำ และ แดง. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน. 10: 136-146.
ศัลยา คงสมบูรณ์เวช. 2547. เซซามินกับสุขภาพ (Sesamin and health). วารสารโภชนบำบัด. 15: 98-105.
โสภิตา สมคิด, สายสุนีย์ รังสิปิยกุล, กัลยารัตน์ หมื่นวณิชกูล, อรรณพ กสิวิวัฒน์, อ้อยทิน จันทร์เมือง, อานนท์ มลิพันธ์, เบญจมาศ คำสืบ และนฤทัย วรสถิตย์. 2548. ปริมาณน้ำมัน ชนิดของกรดไขมัน และปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระในงาสายพันธุ์ต่างๆ เมื่อปลูกในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน. ใน: การประชุมวิชาการ งา ทานตะวัน ละหุ่ง และคำฝอยแห่งชาติ ครั้งที่ 4. 16-18 พฤศจิกายน 2548. โรงแรมเนวาด้า แกรนด์, อุบลราชธานี.
อภิชาติ ผลเกิด. 2545. เทคโนโลยีการปลูกงา. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด, กรุงเทพฯ.อิทธิพล ขึมภูเขียว, ปริญดา แข็งขัน, เอกรินทร์ สารีพัว และ อรวรรณ รักสงฆ์. 2560. อัตราพันธุกรรมและสหสัมพันธ์ของลักษณะทางการเกษตรและผลผลิตของงา (Sesamum indicum L.). วารสารพืชศาสตร์สงขลานครินทร์. 4: รอการตีพิมพ์.
Fukuda, Y. 1990. Food chemical studies on antioxidant in sesame seed. Nippon Shokushi Kogyo Gakkaishi. 37: 484-492.
Fukuda, Y., T. Osawa, S. Kawagishi and M. Namiki. 1988. Comparison of contents of sesamolin and lignin antioxidants in sesame seed cultivated in Japan. Nippon Shokuhin Kogyo Gakkaishi. 35: 483-486.
Lee, J.Y., Y.S. Lee and E.C. Choe. 2008. Effects of sesamol, sesamin and sesamolin extracted from roasted sesame oil on the thermal oxidation of methyl linoleate. LWT- Food Science and Technology. 42: 1871-1875.
Osawa, T., M. Nagata, M. Namiki and Y. Fuguda. 1985. Sesamolinal, a novel antioxidant isolated from sesame seed. Agric. Biol. Chem. 49: 33-51.
Pathank, N., K.A. Rai, S. Saha, S. Walia, K.S. Sen and V.K. Bhat. 2014. Quantitative dissection of antioxidative bioactive components in cultivate and wild sesame germplasm reveals potentially exploitable wide genetic variability. Crop Sci. Biotechnol. 17: 127-139.
Penalvo, J.L., S.M. Heinonen, A.M. Aura and H. Adlercreutz. 2005. Dietary sesamin is converted to enterolactone in humans. J. Nutr. 135: 1056-1062.
Pietinen, P., K. Stumpf, S. Mannisto, V. Kataja, M. Uusitupa and H. Adlercreutz. 2001. Serum enterolactone and risk of breast cancer: a case-control study in eastern Finland. Cancer Epidemiol. Biomark. Prev. 10: 339-344.
Rangkadilok, N., N., Pholphana, C. Mahidol., W. Wongyai, K. Saensooksree, S. Nookabkaew and J. Satayavivad. 2010. Variation of sesamin, sesamolin and tocopherols in sesame (Sesamum indicum L.) seeds and oil products in Thailand. Food Chemistry. 122: 724 -730.
Shyu, Y.S. and L.S. Hwang. 2002. Antioxidative activity of the crude extract of lignin glycosides from unroasted Burma black sesame meal. Food Research International 35: 357-365.
Tashiro, T., Y. Fukuda, T. Osawa and M. Kamiki. 1990. Oil and minor components of sesame (Sesamum indicum L.) strains. J.Am. Oil Chem. Soc. 67: 508-511.
Vanharanta, M., S. Voutilainen, T.H. Rissanen, H. Adlercreutz and J.T. Salonen. 2003. Risk of cardiovascular disease-related and all-cause death according to serum concentrations of enterolactone: Kuopio Ischaemic Heart Disease Risk Factor Study. Arch. Intern. Med. 163: 1099–1104.
Wang, L., Y. Zhang, P. Li, X. Wang, W. Zhang, W. Wei and X. Zhang. 2012. HPLC Analysis of seed sesamin and sesamolin variation in a sesame germplasm collection in China. J. Am. Oil. Chem. Soc. 89: 1011-1020.
Wang, L., Y. Zhang, P. Li, W. Zhang, X. Wang, X. Qi and X. Zhang. 2013. Variation of sesamin and sesamolin contents in sesame cultivars from China. Pak. J. Bot. 45: 177-182.
Wu, X., G.R. Beecher, J.M. Holden and D.B. Haytowitz. 2004. Lipophilic and hydrophilic antioxidant capacities of common foods in the United States. J. Agric. Food Chem. 52: 4026-4037.
Yasumoto, S. and M. Katsuta. 2006. Breeding a high-lignan-content sesame cultivar in the prospect of promoting metabolic functionality. JARQ. 40: 123-129.
