Factor relating to farmer’s knowledge and behavior about knowledge management in Suphanburi province

Main Article Content

Patcharavadee Sriboonruang

Abstract

The objectives of the research were to study 1) demographic characteristics of farmers 2) knowledge of farmers in knowledge management 3) behavior of farmers in knowledge management 4) relationship between demographic characteristics, knowledge and demographic characteristics and behavior of farmers about knowledge management. The sample were 39 leader of farmers in Mueang district and 75 leader of farmers in Nongyasai district. Simple random sampling was used in the study. The tool to collect data was an interview schedule. Statistical analysis were obtain through frequency, percentage, mean, standard deviation and chi-square.The results found thatfarmers’knowledge about knowledge management in Mueang and Nongyasi district was founded that in the high level and the overall of knowledge management behavior in both districts was in the moderate level. Educational level of farmers in Mueang district had the relationship with knowledge management as well as age, educational level, member of family in Mueang district had relationship with knowledge management behavior. Besides, income of farmers in Nongyasai district had relationship with knowledge management behavior at 0.05 and 0.01 level of significance.

Article Details

How to Cite
Sriboonruang, P. . (2016). Factor relating to farmer’s knowledge and behavior about knowledge management in Suphanburi province. Khon Kaen Agriculture Journal, 44(4), 615–622. retrieved from https://li01.tci-thaijo.org/index.php/agkasetkaj/article/view/250474
Section
บทความวิจัย (research article)

References

บดินทร์ วิจารณ์. 2547. การจัดการความรู้สู่ปัญญาปฏิบัติ. ธรรมกมลการพิมพ์, กรุงเทพฯ.
พรพิมล หรรษาภิรมย์โชค. 2550. การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้สำหรับหน่วยงานภาครัฐ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา ภาควิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชราวดี ศรีบุญเรือง. 2553. การพัฒนารูปแบบการแบ่งปันความรู้ด้วยวิธีผสมผสาน โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์เอไอซีเพื่อส่งเสริมการสร้างวิสัยทัศน์ร่วมกันของนักเรียนแกนนำอย.น้อย. ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสาร การศึกษาภาควิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชราวดี ศรีบุญเรือง. 2556. การใช้สื่อสังคมออนไลน์และอินเทอร์เน็ตบนมือถือของวิสาหกิจชุมชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. 3: 8-15.
วรรณี แกมเกตุ. 2555. วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. 2555. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-2559).
สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศิลปากร. 2557. การจัดการความรู้. แหล่งข้อมูล: http://goo.gl/NEkx2y. ค้นเมื่อ 5 สิงหาคม 2556.
อัญชลี ยิ้มสมบูรณ์ และคณะ. 2554. การจัดการความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์ของเกษตรกร อำเภอบางคนที จังหวัด สมุทรสงคราม. วารสารบรรณศาสตร์ มศว. 4(2): 56-67.
Durcikova, A. et al. 2004. The Role of Organizational Climate in the Use of Knowledge. P.2224-2229. Proceedings of the Tenth Americas Conference on Information Systems.