Identification of the fungal fruit rot causal agents of Khiew Sawoey mango of production area in Loei province for export
Article Sidebar
Published:
Dec 22, 2020
Keywords:
fruit rot disease mango Botryosphaeriaceae species molecular technique production area
Main Article Content
Abstract
Identification of fungal pathogen causing fruit rot of Khiew Sawoey mango for export in production area of Loei province was conducted, the fruit rot pathogens were isolated, which derived seven isolates of fungi. Pathogenicity tests indicated that all of these fungal isolates were pathogenic on mango fruits. The 7 isolates of fungal pathogens causal agents were identified to general based on morphological characteristics. The result revealed that the isolate KWS1 related to Colletotrichum sp., and isolates KWS4, KWS5, KWS6, KWS12 similar to Lasiodiplodia sp., and KWS7, KWS9 similar to Fusicoccum sp. Molecular identification of those pathogens was performed. The DNA fragment of internal transcribe spacer of rDNA (ITS1-5.8S-ITS2) and translation elongation factor 1-alpha (EF1-α) gene were amplified by PCR technique. The PCR products of 500 and 550 bp were obtained, respectively. Results of nucleotide sequences comparison with GenBank database indicated that the KWS1 was identical to Colletotrichum gloeosporioides, KWS4 and KWS6 to Lasiodiplodia pseudotheobromae; KWS5 and KWS12 to Lasiodiplodia theobromae; KWS7 and KWS9 to Fusicoccum fabicercianum and Neofusicoccum parvum, respectively.
Article Details
How to Cite
Saepaisan, S. ., Chawengphaophan , S. ., & Falab, S. . (2020). Identification of the fungal fruit rot causal agents of Khiew Sawoey mango of production area in Loei province for export. Khon Kaen Agriculture Journal, 48(6), 1360–1373. retrieved from https://li01.tci-thaijo.org/index.php/agkasetkaj/article/view/252078
Section
บทความวิจัย (research article)
References
กรมวิชาการเกษตร. 2557. โรคไม้ผลหลังการเก็บเกี่ยว. บริษัท จามจุรีโปรดักส์ จำกัด บางขุนเทียน กรุงเทพฯ. 130 หน้า.
พงศธร ธรรมถนอม และปริญญา จันทรศรี. 2554. การจำแนกชนิดในระดับโมเลกุลของเชื้อราสาเหตุโรคแอนแทรกโนสจากตัวอย่างในสวนมะม่วงน้ำดอกไม้สีทอง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร 42 (พิเศษ): 31-34.
สุวิตา แสไพศาล. 2554. การกระตุ้นความต้านทานโรคทางใบด้วยเชื้อราปฏิปักษ์ Trichoderma spp. และการส่งถ่ายยีนไคติเนสจากเชื้อรา Trichoderma spp. เพื่อปรับปรุงพันธุ์มะเขือเทศให้มีความต้านทานต่อโรคเชื้อรา. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาโรคพืชวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. 2559. สถิตินำเข้าส่งออก. แหล่งข้อมูล http://www.oae.go.th/oae_report/export _import/export_result.php. ค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2562.
อุราภรณ์ สะอาดสุด วิชชา สะอาดสุด และโสภณ สิงห์แก้ว. 2548. การประเมินความเสียหายในมะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้หลังการเก็บเกี่ยว. Postharvest Newsletter 4: 1-4.
Alves, A., P.W. Crous, A. Correia, and A.J.L. Phillips. 2008. Morphological and molecular data reveal cryptic speciation in Lasiodiplodia theobromae. Fungal Diversity 28: 1-13.
Abdollahzadeh, J., A. Javadi, E.M. Goltapeh, R. Zare, and A.J.L. Phillips. 2010. Phylogeny and morphology of four new species of Lasiodiplodia from Iran. Persoonia 25: 1–10.
Boonsiri, A. and J. Siriphanich. 2007. How to export mangoes. Kasetsart University. Press. Bangkok. 37p.
Dinh, S.Q., J. Chongwungse, P. Pongam, and S. Sangchote. 2003. Fruit infection by Colletotrichum gloeosporioides and anthracnose resistance of some mango cultivars in Thailand. Australasian Plant Pathology 32: 533–538.
Kamle, M., B.K. Pandey, P. Kumar, and M.M. Kumar. 2013. A species-specific PCR based assay for rapid detection of mango anthracnose pathogen Colletotrichum gloeosporioides Penz. and Sacc. Journal of Plant Pathology and Microbiology 4: 1-5.
Kimura, M. 1980. A simple method for estimating evolutionary rate of base substitutions through comparative studies of nucleotide sequences. Journal of Molecular Evolution 16: 111-120.
Lim, L., M.H. Mohd, and L. Zakaria. 2019. Identification and pathogenicity of Diaporthe species associated with stem-end rot of mango (Mangifera indica L.). European Journal of Plant Pathology 155: 687-696.
López, B.A., J.A. Ragazzo-Sánchez, R. Allende- Molar, G.D. Avila-Quezada, and M. Calderon-Santoyo. 2015. Colletotrichum gloeosporioides from mango Ataulfo: morphological, physiological, genetic and pathogenic aspects. Journal of Research in Biology 5: 1641-1647.
Marques, M.W., N.B. Lima, M.A. de Morais Jr, S.J. Michereff, A.J.L. Phillips, and M.P.S. Câmara. 2013. Botryosphaeria, Neofusicoccum, Neoscytalidium and Pseudofusicoccum species associated with mango in Brazil. Fungal Diversity 61:195–208.
Ni, H.F., H.R. Yang, R.S. Chen, R.F. Liou, and T.H. Huang. 2012. New Botryosphaeriaceae fruit rot of mango in Taiwan: identification and pathogenicity. Botanical Studies 53: 467-478.
Pavlic, D., B. Slippers, T.A. Coutinho, M. Gryzenhout, and M.J. Wingfield. 2004. Lasiodiplodia gonubiensis sp. nov., a new Botryosphaeria anamorph from native Syzygium cordatum in South Africa. Studies in Mycology 50: 313-322.
Phillips, A.J.L., A. Alves, A. Correia, and J. Luque. 2005. Two new species of Botryosphaeria with brown, 1-septate ascospores and Dothiorella anamorphs. Mycologia 97: 513-529.
Sardsud, U., V. Sardsud, and S. Singkaew. 2003. Postharvest loss assessment of mango cv. Nam Doc Mai. Postharvest Technology Research Institute, Chiang Mai University. 62p.
Slippers, B., G.I. Johnson, P.W. Crous, T.A. Coutinho, B.D. Wingfield, and M.J. Wingfiel. 2005. Phylogenetic and morphological re-evaluation of the Botryosphaeria species causing diseases of Mangifera indica. Mycologia 97: 99–110.
Swamy, J.S. 2012. Anthracnose- A devastating pre and post-harvest disease in mango. Internat. Journal of Plant Protection Research 5: 429-437.
Tamura, K., G. Stecher, D. Peterson, A. Filipski, and S. Kumar. 2013. MEGA6: Molecular evolutionary genetics analysis verison 6.0 Molecular Biology and Evolution 30: 2725-2729.
Thompson, J.D., D.G. Higgins, and T.J. Gibson. 1994. Clustal W: Improving the sensitivity of progressive multiple sequence alignment through sequence weighting, position-specific gap penalties and weight matrix choice. Nucleic Acids Research 22: 4673-4680.
Trakunyingcharoen, T., R. Cheewangkoon, C. To-anun, P.W. Crous, J.M. van Niekerk, and L. Lombard. 2014. Botryosphaeriaceae associated with diseases of mango (Mangifera indica). Australasian Plant Pathology. 43: 425-438.
Trakunyingcharoen, T., L. Lombard, J.Z. Groenewald, R. Cheewangkoon, C. To-anun, and P.W. Crous. 2015. Caulicolous Botryosphaeriales from Thailand. Persoonia. 34:87-99.
White, T.J., T. Bruns, S. Lee, and J. Taylor. 1990. Amplification and direct sequencing of fungal ribosomal DNA for phylogenetics, p. 315-322. In M.A. Innes, D.H. Gelfand, J.J. Sninsky, and T.J. White (ed.) PCR protocols: a guide to methods and applications. Academic Press, Inc., San Diego, Calif.
พงศธร ธรรมถนอม และปริญญา จันทรศรี. 2554. การจำแนกชนิดในระดับโมเลกุลของเชื้อราสาเหตุโรคแอนแทรกโนสจากตัวอย่างในสวนมะม่วงน้ำดอกไม้สีทอง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร 42 (พิเศษ): 31-34.
สุวิตา แสไพศาล. 2554. การกระตุ้นความต้านทานโรคทางใบด้วยเชื้อราปฏิปักษ์ Trichoderma spp. และการส่งถ่ายยีนไคติเนสจากเชื้อรา Trichoderma spp. เพื่อปรับปรุงพันธุ์มะเขือเทศให้มีความต้านทานต่อโรคเชื้อรา. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาโรคพืชวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. 2559. สถิตินำเข้าส่งออก. แหล่งข้อมูล http://www.oae.go.th/oae_report/export _import/export_result.php. ค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2562.
อุราภรณ์ สะอาดสุด วิชชา สะอาดสุด และโสภณ สิงห์แก้ว. 2548. การประเมินความเสียหายในมะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้หลังการเก็บเกี่ยว. Postharvest Newsletter 4: 1-4.
Alves, A., P.W. Crous, A. Correia, and A.J.L. Phillips. 2008. Morphological and molecular data reveal cryptic speciation in Lasiodiplodia theobromae. Fungal Diversity 28: 1-13.
Abdollahzadeh, J., A. Javadi, E.M. Goltapeh, R. Zare, and A.J.L. Phillips. 2010. Phylogeny and morphology of four new species of Lasiodiplodia from Iran. Persoonia 25: 1–10.
Boonsiri, A. and J. Siriphanich. 2007. How to export mangoes. Kasetsart University. Press. Bangkok. 37p.
Dinh, S.Q., J. Chongwungse, P. Pongam, and S. Sangchote. 2003. Fruit infection by Colletotrichum gloeosporioides and anthracnose resistance of some mango cultivars in Thailand. Australasian Plant Pathology 32: 533–538.
Kamle, M., B.K. Pandey, P. Kumar, and M.M. Kumar. 2013. A species-specific PCR based assay for rapid detection of mango anthracnose pathogen Colletotrichum gloeosporioides Penz. and Sacc. Journal of Plant Pathology and Microbiology 4: 1-5.
Kimura, M. 1980. A simple method for estimating evolutionary rate of base substitutions through comparative studies of nucleotide sequences. Journal of Molecular Evolution 16: 111-120.
Lim, L., M.H. Mohd, and L. Zakaria. 2019. Identification and pathogenicity of Diaporthe species associated with stem-end rot of mango (Mangifera indica L.). European Journal of Plant Pathology 155: 687-696.
López, B.A., J.A. Ragazzo-Sánchez, R. Allende- Molar, G.D. Avila-Quezada, and M. Calderon-Santoyo. 2015. Colletotrichum gloeosporioides from mango Ataulfo: morphological, physiological, genetic and pathogenic aspects. Journal of Research in Biology 5: 1641-1647.
Marques, M.W., N.B. Lima, M.A. de Morais Jr, S.J. Michereff, A.J.L. Phillips, and M.P.S. Câmara. 2013. Botryosphaeria, Neofusicoccum, Neoscytalidium and Pseudofusicoccum species associated with mango in Brazil. Fungal Diversity 61:195–208.
Ni, H.F., H.R. Yang, R.S. Chen, R.F. Liou, and T.H. Huang. 2012. New Botryosphaeriaceae fruit rot of mango in Taiwan: identification and pathogenicity. Botanical Studies 53: 467-478.
Pavlic, D., B. Slippers, T.A. Coutinho, M. Gryzenhout, and M.J. Wingfield. 2004. Lasiodiplodia gonubiensis sp. nov., a new Botryosphaeria anamorph from native Syzygium cordatum in South Africa. Studies in Mycology 50: 313-322.
Phillips, A.J.L., A. Alves, A. Correia, and J. Luque. 2005. Two new species of Botryosphaeria with brown, 1-septate ascospores and Dothiorella anamorphs. Mycologia 97: 513-529.
Sardsud, U., V. Sardsud, and S. Singkaew. 2003. Postharvest loss assessment of mango cv. Nam Doc Mai. Postharvest Technology Research Institute, Chiang Mai University. 62p.
Slippers, B., G.I. Johnson, P.W. Crous, T.A. Coutinho, B.D. Wingfield, and M.J. Wingfiel. 2005. Phylogenetic and morphological re-evaluation of the Botryosphaeria species causing diseases of Mangifera indica. Mycologia 97: 99–110.
Swamy, J.S. 2012. Anthracnose- A devastating pre and post-harvest disease in mango. Internat. Journal of Plant Protection Research 5: 429-437.
Tamura, K., G. Stecher, D. Peterson, A. Filipski, and S. Kumar. 2013. MEGA6: Molecular evolutionary genetics analysis verison 6.0 Molecular Biology and Evolution 30: 2725-2729.
Thompson, J.D., D.G. Higgins, and T.J. Gibson. 1994. Clustal W: Improving the sensitivity of progressive multiple sequence alignment through sequence weighting, position-specific gap penalties and weight matrix choice. Nucleic Acids Research 22: 4673-4680.
Trakunyingcharoen, T., R. Cheewangkoon, C. To-anun, P.W. Crous, J.M. van Niekerk, and L. Lombard. 2014. Botryosphaeriaceae associated with diseases of mango (Mangifera indica). Australasian Plant Pathology. 43: 425-438.
Trakunyingcharoen, T., L. Lombard, J.Z. Groenewald, R. Cheewangkoon, C. To-anun, and P.W. Crous. 2015. Caulicolous Botryosphaeriales from Thailand. Persoonia. 34:87-99.
White, T.J., T. Bruns, S. Lee, and J. Taylor. 1990. Amplification and direct sequencing of fungal ribosomal DNA for phylogenetics, p. 315-322. In M.A. Innes, D.H. Gelfand, J.J. Sninsky, and T.J. White (ed.) PCR protocols: a guide to methods and applications. Academic Press, Inc., San Diego, Calif.
