Extension needs for value addition and marketing of longan products among community enterprise members in Chiang Mai Province
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study the extension needs for value addition and marketing of longan products among community enterprise members in Chiang Mai Province. The sample consisted of 128 longan farmers from 20 community enterprise groups across 13 districts, supported by the Chiang Mai Provincial Office of Agricultural Extension in 2025. Data were collected through structured interviews scheduled between March and June 2025 and analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. Hypotheses were tested using t-tests and F-test. The results revealed that the majority of farmers were male, with an average age of 55.53 years and a primary school education. Most farmers held no official position within their groups, possessed an average cultivation area of 7.13 rai with 10.46 years of experience, and primarily focused on in-season production selling to middlemen. Overall, the extension needs for value addition and marketing were at the highest level (=4.22). Specifically, for value addition, the highest need was for quality raw materials and processing materials, while for marketing, the highest needs were product design and pricing. Hypothesis testing found that differences in group position, longan production experience, and farm size significantly influenced these needs (p< 0.05). Consequently, relevant agencies should promote group-specific development focusing on management for leaders, modern marketing for the younger generation, and commercial scaling for large-scale farmers, along with providing fundamental processing knowledge equally to all members, to build strong and sustainably competitive community enterprises.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ณัฐนิชา ประสาทเขตวิทย์, รุจ ศิริสัญลักษณ์, จุฑาทิพย์ เฉลิมผล และมาโนช โพธาภรณ์. 2562. ปัจจัยที่มีผลต่อความต่อเนื่องของวิสาหกิจชุมชนในตำบลห้วยสัก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสารแก่นเกษตร. 47: 441–446.
ดวงฤทัย ธำรงโชติ, ดวงทิพย์ ไข่แก้ว, วีรสิทธิ์ พินจำรัส, ชัชชญสัญญ์ ปรีชา และศิริกัญญา ขุนล่ำ. 2566. การศึกษาแนวทางการเพิ่มรายได้จากผลลำไยคัดทิ้งของกลุ่มวิสาหกิจเกษตรแปลงใหญ่ลำไยบ้านแพ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม. 7: 143–154.
ธีร์ธวัช ปุรินทราภิบาล, พุฒิสรรค์ เครือคำ, ภรณ์ปวีร์ คำอุด, สุจิวรรณ โกติแพง, สุชาดา ปงกา, อารียา สุฤทธิ์ และปภพ จี้รัตน์. 2562. การยอมรับเทคโนโลยีการปลูกลำไยของเกษตรกรในตำบลข่วงเปา อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารผลิตกรรมการเกษตร. 1: 1–10.
ธีร์ธวัช ปุรินทราภิบาล, พุฒิสรรค์ เครือคำ, ปิยะ พละปัญญา และนภารัศม์ เวชสิทธิ์นิรภัย. 2566. ความต้องการสื่อเพื่อการส่งเสริมการเกษตรสำหรับเกษตรกรรุ่นใหม่ (Young Smart Farmers) ในภาคเหนือตอนบน. วารสารผลิตกรรมการเกษตร. 6: 51–64.
นาถ พันธุมนาวิน. 2548. ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
นฤพันธ์ สมเจริญ, นิกร ยาอินตา, เสน่ห์ ใจสิทธิ์, ธนวิชญ์ กิจเดช, บุญญาดา ประภัทรสิริ, เมธัส กวินกุล และวัชรวลี กวินกุล. 2568. การพัฒนาผลิตภัณฑ์ลำไยแปรรูปของกลุ่มอาชีพสู่ความมั่นคงของเศรษฐกิจฐานรากในจังหวัดลำพูน. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์. 8: 98–112.
บุญชม ศรีสะอาด. 2553. การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 5. สุวีริยาสาส์น, กรุงเทพฯ.
วงค์ลักณ์ วงค์ศิริ, วรทัศน์ อินทรัคคัมพร, สุรพล เศรษฐบุตร และเสาวลักษณ์ แย้มหมื่นอาจ. 2564. ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีการผลิตลำไยคุณภาพด้วยการตัดแต่งกิ่งและช่อผลของกลุ่มเกษตรกรลำไยแปลงใหญ่ ในอำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง. วารสารแก่นเกษตร. 49: 697-702.
วรางคณา อดิศรประเสริฐ. 2557. แนวทางการพัฒนาศักยภาพการตลาดสำหรับผู้ประกอบการสตรีในชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 17: 184–199.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. 2566. ร่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. สำนักนายกรัฐมนตรี, กรุงเทพฯ.
สำนักงานเกษตรจังหวัดเชียงใหม่. 2568. โครงการเพิ่มผลิตภาพและคุณภาพสินค้าเกษตรด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรม กิจกรรมหลัก พัฒนาการผลิตลำไยให้มีคุณภาพเพื่อรองรับตลาดทั้งในและต่างประเทศ ปีงบประมาณ 2568. สำนักงานเกษตรจังหวัดเชียงใหม่, เชียงใหม่.
สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. 2561. ยุทธศาสตร์ชาติ. สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ, กรุงเทพฯ.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรที่ 1 เชียงใหม่. 2568. ภาพรวมลำไย 8 จังหวัดภาคเหนือ ปี 68. แหล่งข้อมูล: https://oae.go.th. ค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2568.
สำนักบริหารยุทธศาสตร์กลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนบน 1. 2568. แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนบน 1 ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด, เชียงใหม่.
เสฏฐวุฒิ มิ่งมงคลศศิธร. 2561. ความต้องการส่งเสริมการผลิตลำไยคุณภาพของเกษตรกรในอำเภอเมืองลำพูน. วิทยานิพนธ์เกษตรศาสตรมหาบัณฑิต (ส่งเสริมการเกษตร). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี.
อัจศรา ประเสริฐสิน. 2563. เครื่องมือวิจัยทางการศึกษาและสังคมศาสตร์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
อิสรี แพทย์เจริญ, อริย์ธัช อักษรทับ และชาญวิทย์ จาตุประยูร. 2565. ปัจจัยความสำเร็จของการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชนแปรรูปลำไยเนื้อสีทอง ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ. 32: 82–98.
Cronbach, L. J. 1990. Essentials of psychological testing. 5th Edition. Harper & Row.
Drucker, P. F. 1973. Management: Tasks, Responsibilities, Practices. Harper & Row Publication, New York.
Likert, R. 1967. New Patterns of Management. McGraw-Hill, New York.
McCarthy, E. J. 1960. Basic Marketing: A Managerial Approach. Richard D. Irwin, Homewood, IL.
Soudaphone Hakhoumphachanh, พหลศักดิ์ คะทัศน์, นภารัศม์ เวชสิทธิ์นิรภัย และนคเรศ รังควัต. 2568. ความต้องการส่งเสริมการใช้ระบบเกษตรอัจฉริยะของเกษตรกรผู้ผลิตลำไย อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่. วารสารแก่นเกษตร. 53: 135–149.