ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการร่วมกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนเพื่อสร้างความสามารถในการคิดแบบวิทยาศาสตร์และความตระหนักรู้ด้านการพัฒนาที่ยั่งยืนของผู้เรียน ในระดับอุดมศึกษา

Tippawan Datesong; Malinee Leethochawalit; Sakdiphong  Punpai

Authors

Tippawan Datesong Arts and Sciences Innovative Learning Center Srinakharinwirot University
Malinee Leethochawalit Arts and Sciences Innovative Learning Center Srinakharinwirot University
Sakdiphong Punpai Arts and Sciences Innovative Learning Center Srinakharinwirot University

Keywords:

Science learning activities, Sustainable development goals, Awareness of sustainable development

Abstract

This research aimed to 1) compare the scientific thinking ability of undergraduate students before and after participating in science learning activities integrated with Sustainable Development Goals (SDGs), 2) examine their awareness of sustainable development; and 3) investigate their learning transfer ability. The target group was 200 undergraduate students who were purposively selected as the experimental group (100 students) and the control group (100 students) Pre-test and post-test design (Non-Equivalent Control Group Pretest Posttest Design) using Quasi Experiment Research. The research instruments consisted of 1) science learning activities with case studies integrated with the Sustainable Development Goals, 2) a scientific thinking ability test, 3) a sustainable development awareness test, and 4) a reflective assessment of learning transfer ability. The statistical methods used for data analysis included mean, standard deviation, and t-test for scientific thinking ability before and after the learning activities using a paired sample t-test. A comparison of learning transfer ability after the learning activity using a one-sample t-test.

The experimental results found that 1) the experimental group had a higher ability in scientific thinking after organizing the learning activities with statistical significance at .05. 2) the experimental group had a good awareness of sustainable development; and 3) the experimental group had a high ability to transfer learning. Additionally, the experimental group had higher scientific thinking ability than the control group with statistical significance at .05.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กันต์ฤทัย คุณเลี้ยง,น้ำผึ้ง ศุภอุทุมพร และสายรุ้ง ชาวสุภา.(2565). การพัฒนาการให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้, 13(2), 333-343.

จิตรลดา ทองอันตัง, เพลินพิศ ธรรมรัตน์ และอุษา ปราบหงษ์. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคิดการเรียนรู้โดยการรับใช้สังคมกับแนวคิดการเรียนรู้เชิงสถานการณ์ เพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะ ความสามารถในการถ่ายโยงการเรียนรู้. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 2(2), 26-56.

ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 16). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณพัฐอร บัวฉุน และอรกัญญา รัชวัฒน์. (2559). ผลการจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสังคมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรัฐบาล ในจังหวัดปทุมธานี. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 147–155.

ณัฐพร แสนอินทร์ และสุรีย์พร สว่างเมฆ. (2567). แนวทางการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดประเด็นทางวิทยาศาสตร์และสังคมผสมผสานกับกระบวนการสืบสอบเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการอยู่ร่วมกับธรรมชาติและวิทยาการอย่างยั่งยืนเรื่องชีวิตในสิ่งแวดล้อมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4, วารสารสันติปริทรรศน์ มจร, 12(1), 141-154.

วัชราภรณ์ ประภาสะโนบล, สุธิดา กรรณสูตร, กฤษณะ พวงระย้า, ญาณพัฒน์ พรมประสิทธิ์ และมหิศร ประภาสะโนบล. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 22(1), 199–215.

ศุจิกา งามสอาด. (2567). ผลของการใช้รูปแบบวงจรการเรียนรู้ 7E บนคลาวด์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการสื่อสารวิทยาศาสตร์ด้านการเขียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 10(2), 123-145.

ศูนย์ดําเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). ผลการประเมิน PISA 2022: บทสรุปสำหรับผู้บริหาร. สถาบันส่งเสริมการสอน.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.).

สุทธิพงศ์ วรอุไร. (2565). การพัฒนาความรู้ความเข้าใจ และการศึกษาความคิดเห็นของนิสิตต่อประเด็นเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนโดยใช้แนวคิดการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาพลเมืองวิวัฒน์ (มศว 261). วารสารรัชตภาคย์, 16(46), 81-97.

สุทธิพงษ์ ใจแก้ว. (2562). การจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการด้วยสะเต็มศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะการสืบสอบทางวิทยาศาสตร์เชิงสร้างสรรค์โดยใช้บริบทของเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) เป็นฐานในหน่วยการเรียนรู้ เรื่อง ระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3, ฐานข้อมูลงานวิจัยทางการศึกษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2545). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). ด่านสุทธาการพิมพ์.

อิสรา พลนงค์ และวาสนา กีรติจําเริญ. (2566). การศึกษาความตระหนักของนักเรียนสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. 19(1), 142-160.

Bergere, T., & Boelryk, A. (2004). Applications of Scientific Thinking in the Humanities and Social Sciences. In Prepared for the 15th International Conference on College Teaching and Learning (pp. 45-58). Georgian.

Perkins, D. N., & Salomon, G. (1988). Teaching for tranter. Education Leadership, 46(1), 22-32.

Sola, A., & Michael, E. (2016). Awareness of climate change and sustainable development among undergraduates from two Selected University in Oyo State, Nigeria. World journal of education, 6(3), 70-77.