การจัดการความขัดแย้งด้านทรัพยากรการท่องเที่ยวของผู้นำชุมชนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • Bongkochmas Ek-Iem Assist. Prof.

คำสำคัญ:

การบริหารความขัดแย้ง, การท่องเที่ยวชุมชน, การจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยว, ผู้นำท้องถิ่น

บทคัดย่อ

ผู้นำชุมชนท้องถิ่นเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการบริหารความขัดแย้งด้านทรัพยากรการท่องเที่ยวภายในชุมชน โดยผู้นำแต่ละคนอาจเลือกวิธีการบริหารความขัดแย้งในลักษณะที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะบทบาทของตัวผู้นำเอง สาเหตุ/ปัจจัยความขัดแย้ง และสถานการณ์ความขัดแย้ง การศึกษาครั้งนี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อ ศึกษาความขัดแย้งและรูปแบบการบริหารความขัดแย้งในการจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวชุมชนของผู้นำท้องถิ่น อันจะนำไปสู่การนำเสนอแนวทางและ          ตัวแบบการบริหารความขัดแย้งที่เหมาะสมในการจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวภายในชุมชน เพื่อการใช้ประโยชน์ร่วมกันอย่างยั่งยืน ซึ่งการศึกษานี้ใช้แนวคิดการบริหารความขัดแย้งในการกำหนดกรอบแนวคิดการวิจัย และใช้ระเบียบวิธีวิจัยทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพในการเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนมีความขัดแย้งด้านการจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวชุมชนในระดับปานกลาง ในขณะที่ผู้นำเห็นว่าชุมชนมีความขัดแย้งด้านลักษณะโครงสร้างของชุมชน   มากที่สุด รองลงมาคือ ข้อบังคับของหน่วยงานราชการกับการดำเนินการภายในที่ไม่สอดคล้องกัน ประชาชนเห็นว่า ความขัดแย้งเกิดจากเป้าหมายและความคาดหวังของคนในชุมชนแตกต่างกัน รองลงมาคือ ลักษณะโครงสร้างของชุมชน โดยทั้งผู้นำและประชาชนต่างมีความเห็นสอดคล้องกันว่า ผู้นำควรมีการบริหารความขัดแย้งใน 5 รูปแบบ คือ 1) การใช้อำนาจ 2) การหลีกเลี่ยง 3) การประนีประนอม 4) การเอื้ออำนวย และ 5) ความร่วมมือกัน สำหรับแนวทางการบริหารความขัดแย้งที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับสถานการณ์หรือปัญหาของความขัดแย้ง อย่างไรก็ตาม การบริหารความขัดแย้งโดยความร่วมมือกันของผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียทุกภาคส่วน คือทางออกที่ดีที่สุดของความขัดแย้งด้านทรัพยากรการท่องเที่ยว ส่วนปัจจัยที่สนับสนุนให้การบริหารความขัดแย้งประสบผลสำเร็จ ได้แก่ ภาวะผู้นำ การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการทรัพยากร ความสัมพันธ์อันดีของคนในชุมชน และวัฒนธรรมชุมชน

Downloads

Download data is not yet available.

References

Charoensiri, W. 2011. Conflict Management in Public Lands in Mahasarakham Province. Master Thesis. Rajabhat Rajanagarindra University. 238 p. [in Thai]

Chevasiri, N. 2001. Strength of Community-Based Natural Resource Management: A Case Study of Ban Ta Pong, NongHarn Sub-district San Sai District Chiang Mai Province. Master Thesis. Chiang Mai University. 98 p. [in Thai]

Chiang Mai Provincial Office. 2017. Chiang Mai Briefing: General Information of Chiang Mai Province. Publication Documents. Chiang Mai: Strategy and Information Group for Provincial Development. 20 p. [in Thai]

Chompunth. C. 2017. Environmental conflict management: A case study of the thermal coal fired power plant project in Rayong province. Kasetsart Journal of Social Sciences 38(3): 692-703.[in Thai]

Cronbach, L.J. 1951. Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika 16(3): 297-334.

Ek-Iem, B. 2019. Local community leadership and participative management for sustainable use of resources and environment in tourism attraction communities in Chiang Mai. Journal of Agricultural Research and Extension 36(3): 102-113. [in Thai]

Ganjanapan, A. 2000. Community Dynamics in Resource Management: Paradigms and Policies. Bangkok: The Thailand Research Fund. 559 p. [in Thai]

Graham, P. (eds). 2003. Mary Parker Follett Prophet of Management. Washington D.C: Beard Books. 309 p.

Jittasathien, P. 2010. Solving the political violence in Thailand found a dead end?King Prajadhipoks Institute Journal 8(1): 28-38. [in Thai]

Katz, D. 1964. Approaches to Managing Conflict. pp. 105-144. In Kahn R.L. and K.E. Boulding (eds.). Power and Conflict in Organizations. New York: Basic Books.

New Local Government Network. 2005. Making Community Leadership Real. London: NLGN Publication. 22 p.

Office of Tourism and Sports. 2016. Tourism Economic Review 6 (Oct.-Dec. 2016). Bangkok: Ministry of Tourism and Sports. 99 p. [in Thai]

Plathong, P., W. Krisanaputi and S. Langlaa. 2012. Conflict management in the Pahurat communiy of Bangkok. Humanities and Social Sciences 29(3): 41-80. [in Thai]

Sinthipong, U. 2015. Local communities and participation in sustainable management of natural resources. Executive journal 35(1): 104-113. [In Thai]

Sodpiban, P. 2010. Conflict management’s Bangluang market 122 rattanakosin era. Executive Journal 30(3): 191-196. [in Thai]

Thomas, K.W. 1976. Conflict and Conflict Management. pp. 889-935. In Dunnette, M.D. (eds.). Handbook of Industrial and Organizational Psychology. Chicago: Rand McNally.

Thomas, K.W. 1992. Conflict and conflict management: reflections and update. Journal of Organizational Behavior 13(3): 265-274.

Trakarnsirinont, W. 2019. The traffic in Ban Mae Kampong community-based tourism, Huay Kaew sub-district, Maeon district Chiang Mai province. Political Science and Public Administration Journal 10(2): 67-84. [in Thai]

Turner, J.C. 1982. Towards a Cognitive Redefinition of the Social Group. pp. 15-40. In Tajfel, H. (eds.). Social Identity and Intergroup Relations. Cambridge: Cambridge University Press.

Ubali, C. 2015. Conflict management among local community leaders: a case study in Ta Kien Thong sub-district Khitchakoot district Chanthaburi province. Journal of Politics and Governance 5(1): 181-195. [in Thai]

Interviews:

Ming. Village Headman. (2016, February 9).

Jun. Villager. (2016, February 10).

Som. Village Headman. (2016, March 11).

Keaw. Villager. (2016, March 13).

Lam. Sub-district Headman. (2016, March 13).

Pook. Sub-district Headman. (2016, March 13).

Jom. Villager. (2016, March 11).

Discussion Group:.

Community Leaders. (2016, April 15).

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-12-27