โครงสร้างสังคมพืชและลักษณะเชิงปริมาณของไผ่รวกในพื้นที่ป่าชุมชน บ้านกระทุ่มทอง ตำบลวังข่อย อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์

บทคัดย่อ

การศึกษาเชิงปริมาณของลักษณะสังคมพืช  และของป่า ในพื้นที่ป่าชุมชนสามารถช่วยให้เกิดการ  วางแผนการจัดการพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นการศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างสังคมพืชและลักษณะเชิงปริมาณของไผ่ ในพื้นที่ป่าชุมชน บ้านกระทุ่มทอง ตำบลวังข่อย อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ ทำการวางแปลงตัวอย่างขนาด 20x20 เมตร จำนวน 16 แปลง พร้อมเก็บข้อมูลและวิเคราะห์ เพื่อจำแนกองค์ประกอบชนิดพรรณพืชและปริมาณไม้ไผ่ ผลการศึกษาพบว่า สามารถจำแนกสังคมย่อยออกเป็น 3 สังคมย่อย ได้แก่ 1) สังคมตะแบกแดงเด่น พบพรรณไม้ 29 ชนิด มีขนาดพื้นที่หน้าตัด ความหนาแน่นของไม้ต้น และดัชนีความหลากชนิด เท่ากับ 9.83 ตารางเมตรต่อ เฮกตาร์ 635 ต้นต่อเฮกตาร์ และ 2.81 ตามลำดับ 2) สังคมงิ้วป่าเด่น พบพรรณไม้ 32 ชนิด มีขนาดพื้นที่หน้าตัดความหนาแน่นของไม้ต้น และดัชนีความหลากชนิด เท่ากับ 14.71 ตารางเมตรต่อเฮกตาร์865 ต้นต่อเฮกตาร์และ 2.74 ตามลำดับ 3) สังคมสะเดาเด่น พบพรรณไม้ 21 ชนิด มีขนาดพื้นที่หน้าตัด ความหนาแน่นของไม้ต้น     และดัชนีความหลากชนิด เท่ากับ 13.08 ตารางเมตรต่อเฮกตาร์ 557 ต้นต่อเฮกตาร์ และ 2.32 ตามลำดับ สำรวจพบไผ่ 1 ชนิด คือ ไผ่รวก (Thyrsostachys siamensis Gamble) มีจำนวนลำเฉลี่ยเท่ากับ 684.75±401.19 ลำต่อไร่ มีความโตเฉลี่ย 6.22±2.55 ซม. มีความสูงเฉลี่ย 4.75±1.95 เมตร และปริมาณของหน่อทั้งหมด 293±205.52 หน่อต่อไร่ ความโตของหน่อเฉลี่ย 5.41±2.22 ซม. ความสูงของหน่อเฉลี่ย 186.63±99.32 ซม. เมื่อประเมินลำไผ่มีมูลค่าทั้งหมด 1,156,230.99 บาทต่อไร่ และมูลค่าของหน่อทั้งหมด 414,559.01 บาทต่อไร่ ผลการศึกษาบ่งชี้ว่าพื้นที่ศึกษามีองค์ประกอบชนิดไม้ต้นและปริมาณไม้ไผ่ที่แตกต่างกัน ดังนั้นการวางแผนการจัดการควรพิจารณาถึงข้อมูลเชิงปริมาณของสังคมพืชเป็นสำคัญ