การถ่ายทอดลักษณะแคระในเฟินกูดดอยใบมัน

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สุรวิช วรรณไกรโรจน์
มล. จารุพันธ์ ทองแถม
อนุพันธ์ สุรินรังษี

บทคัดย่อ

เฟินกูดดอยใบมัน (Blechnum gibbum Mett.) เป็นเฟินต้นกระถางขนาดเล็กที่มีการใช้ประโยชน์ในหลายประเทศ ทั้งเขตกึ่งร้อนและเขตร้อนชื้น  เฟินกูดดอยใบมันแคระซึ่งเกิดจากการกระจายตัวในการเพาะสปอร์ของเฟินกูดดอยใบมันต้นปกติ มีลักษณะที่เหมาะสมยิ่งขึ้นในการใช้ประดับในพื้นที่จำกัด เช่นโต๊ะทำงาน ทำให้เป็นที่ต้องการของผู้บริโภค แต่เฟินกูดดอยใบมันแคระไม่สร้างสปอร์อันเป็นข้อจำกัดในการขยายพันธุ์ จึงได้ศึกษารูปแบบการถ่ายทอดลักษณะแคระโดยการเพาะสปอร์ซึ่งเก็บจากเฟินกูดดอยใบมันต้นที่มีลักษณะปกติซึ่งมีประวัติเคยให้ลูกจำนวนหนึ่งที่มีลักษณะแคระ เพื่อเป็นแนวทางผลิตเชิงการค้าในอนาคต  การศึกษาการกระจายตัวในรุ่นลูกจำนวน 7,463 ต้น พบว่ามีต้นปกติ จำนวน 2,341 ต้น และต้นแคระ จำนวน 5,122 ต้น ซึ่งเมื่อทดสอบโดย chi-square “goodness of fit test พบว่าลักษณะต้นแคระอยู่ภายใต้การควบคุมของอัลลีลแฝง จำนวน 4 ตำแหน่ง จึงกำหนดชื่อว่า อัลลีล d1, d2, d3 และ d4 ที่มีการทำงานแบบ duplicate recessive epistasis  ดังนั้นการผลิตเฟินกูดดอยใบมันแคระให้ได้ปริมาณมากในเชิงการค้า จึงสามารถใช้วิธีเพาะสปอร์จากต้นที่เป็น heterozygote ของยีนทั้งสี่ตำแหน่ง

Downloads

Download data is not yet available.

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ประเภทบทความ
Articles

เอกสารอ้างอิง

Amasino, R.M., F.M. Schomburg, S.D. Michaels and C.M. Bizzell. 2005. Dwarfism genes and dwarf plants. (Online). Available: https://www.warf.org/documents/technology-summary/ P01061US.pdf (October 29, 2018).
Boonpermrasri, A. 2006. Development of fern cultivars in Thailand and ‘Rasmijoti, a new fern hybrid from the Royal Project Foundation. Home Agricultural Magazine 30(5): 215 - 223. (in Thai)
Dubois, L.A.M. and D.P. de Vries. 1987. On the inheritance of the dwarf character in Polyantha × Rosa chinensis minima (Sims) Voss F1-populations. Euphytica 36: 535 - 539.
Holtum, R.E. 1968. A Revised Flora of Malaya. Volume 2: Ferns of Malaya. Government Printing Office, Singapore. 653 p.
Hoshizaki, B.J. and R.C. Moran. 2002. Fern Grower’s Manual. Timber Press, Portland, Oregon. 626 p.
Kramer, K.U., T.C. Chamber and E. Hennipman. 1990. Blechnaceae. pp. 60-68. In: K.U. Kramer and P.S. Green (eds.). The Families and Genera of Vascular Plants. Vol 1. Pteridophytes and Gymnosperms. Springer-Verlag, Wien, Berlin.
Saengdanuch, P. 2011. Royal Project Ferns. Amarin Printing and Publishing Co., Bangkok. 198 p. (in Thai)
Watts, L. 1980. Flower and Vegetable Plant Breeding. Grower Books, London. 182 p.