Prevalence and Antimicrobial Susceptibility of Staphylococcus aureus Isolated from Pig Farmsin Western Parts of Thailand
Article Sidebar
Published:
Mar 29, 2019
Keywords:
prevalence antimicrobial susceptibility Staphylococcus aureus pig farms
Main Article Content
Abstract
The aim of this study was to determine the prevalence and antimicrobial susceptibility pattern of
Staphylococcus aureus (S. aureus) isolated from the pig farms in the western province s of Thailand.
A total of 180 swine skin swab samples were collected from 12 farms (15 samples per farm). All samples
were performed direct plated count and identification by standard microbiology method.The total
prevalence of S.aureus in skin samples was 19.44% (35of 180 samples). Antimicrobial susceptibility
testing to six antibiotics was determined in all 35 bacterial clones by using disc diffusion method.
The result showed that pig skin-isolated S.aureus was susceptible to Cephalothin in 28 (80.00%)
of sample and mildly susceptibile to Amoxicillin+clavulanic acid 25 (71.00%), Gentamicin 22 (62.00%),
Kanamycin 21 (60.00%), Enrofloxacin 14 (40.00%) and Penicillin 6 (17.00%).
Article Details
How to Cite
พานทอง ว., ลวนะลาภานนท์ ก., & สารทอง น. (2019). Prevalence and Antimicrobial Susceptibility of Staphylococcus aureus Isolated from Pig Farmsin Western Parts of Thailand. King Mongkut’s Agricultural Journal, 37(1), 97–103. retrieved from https://li01.tci-thaijo.org/index.php/agritechjournal/article/view/179927
Section
Research Articles
King Mongkut's Agricultural Journal
References
กรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข. โรคอาหารเป็นพิษ. สรุปรายงานการเฝ้าระวังโรคปี 2556. แหล่งที่มา: http://www.boe.moph.
go.th/Annual/AESR2013/annual/Food_poisoning.pdf, 29 สิงหาคม 2559.
กรมปศุสัตว์. ข้อมูลจำนวนปศุสัตว์ในประเทศไทย ปี 2558. แหล่งที่มา: http://ict.dld.go.th/th2/images/stories/stat_web/yearly/2558/4.
buffpig_region.pdf, 26 กุมภาพันธ์ 2561.
ชุลีพร ศักดิ์สง่าวงษ์ ภาวิน ผดุงทศ ดวงพร พิชผล และ นิตยา ชะนะญาติ. 2548. การเปรียบเทียบการใช้สารป้องกันการแข็งตัวของเลือด
ในการเตรียมพลาสม่ากระต่ายเพื่อใช้ทดสอบ Staphylococcus aureus โดยวิธี coagulase test. สัตวแพทย์สาร. ปีที่ 56
(เล่มที่ 1).
ณัฐธิดา สุขสาย ณัฐพร รัฐบำรุง พักตร์วิภา สุวรรณพรหม และ หทัยกาญจน์ เชาวนพูนผล. 2559. การใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์มปศุสัตว์:
กรณีศึกษาจังหวัดเชียงใหม่. ว. เภสัชกรรมไทย 8(2) : 282-294.
ธีรพรรณ ภูมิภมร และ อุไม บิลหมัด. 2554. การดื้อยาของเชื้อ Staphylococcus aureus ในเนื้อสุกรจากโรงฆ่าสัตว์ ในภาคใต้ของ
ประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2549-2551. ว.สถาบันสุขภาพสัตว์แห่งชาติ 6(1) : 1-8.
นิติพงษ์ ศิริวงศ์ และ เอกชัย ชูเกียรติโรจน์. 2552. การดื้อยาปฏิชีวนะของ staphylococcus aureus และแนวทางการควบคุม. สงขลา
นครินทร์เวชสาร. 27: 347-358.
ประภาส พัชนี, อรพรรณ อาจคำภา และ เสาวพักตร์ ฮิ้นจ้อย. 2556. การจำแนกลักษณะทางกายภาพและพันธุกรรมของเชื้อ
Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยาเมทธิซิลินที่เพาะแยกได้จากสุกรและคน. ในงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการการจ?ำแนกลักษณะ
ทางกายภาพและพันธุกรรมของเชื้อ Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยาเมทธิซิลินที่เพาะแยกได้จากสุกรและคน. มหาวิทยาลัย
เชียงใหม่.
วลัยพร ตนพิทักษ์. 2556. แบคทีเรียวิทยาทางสัตวแพทย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. หจก. มีนเซอร์วิสซัพพลาย. กรุงเทพฯ. 430.
ยุทธนา สุดเจริญ. 2555. การประเมินประสิทธิภาพ latex agglutination test สำหรับตรวจคัดกรอง Staphylococcus aureus ดื้อต่อยา
Methicillin ที่แยกได้จากผู้ป่วยมะเร็ง. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
เลิศพงษ์ บุญชู. 2548. การพัฒนาระบบวัดความไวของแบคทีเรียต่อสารต้านจุลชีพโดยเทคนิค Disc Diffusion. วิทยานิพนธ์ปริญญา
มหาบัณฑิต, สาขาวิชาอุปกรณ์การแพทย์ ภาควิชาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยี
พระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สุวัฒน์ มลิจารย์ และ ศิรินทร์ทิพย์ วนาประเสริฐศักดิ์. 2555. การปนเปื้อนของเชื้อ Salmonella spp. และ Staphylococcus aureus
ในเนื้อสัตว์จากตลาดสดและตลาดนัดในจังหวัดราชบุรี. สำนักงานปศุสัตว์จังหวัดราชบุรี.
Bennett, R.W. and G.A. Lancette. 2001. Staphylococcus aureus. In: Bacteriological analytical, Available source:
http://www.fda.gov/Food/FoodScienceResearch/LaboratoryMethods/ucm071429.htm, 29 August 2015.
Lowy, F.D. 2003. Antimicrobial resistance: the example of Staphylococcus aureus. J. Clin. Invest. 111(9) :1265-1273.
National Committee for Clinical Laboratory Standards. Approved standards M2-A8. For antimicrobial disk susceptibility tests,
8th ed. NCCLS, Wayne, Pa, 2003.
Schito, G.C. 2006. The importance of the development of antibiotic resistance in Staphylococcus aureus. J. Clin. Microbiol.
Infect. 12(1): 3-8.
Quinn P.J., B. Markey, M. E. Carter, W. J. Donnelly and F. C. Leonard. 2002. Veterinary Microbiology and Microbial Disease.
Cornwall: Blackwell Science Ltd. Pp. 43-48.
go.th/Annual/AESR2013/annual/Food_poisoning.pdf, 29 สิงหาคม 2559.
กรมปศุสัตว์. ข้อมูลจำนวนปศุสัตว์ในประเทศไทย ปี 2558. แหล่งที่มา: http://ict.dld.go.th/th2/images/stories/stat_web/yearly/2558/4.
buffpig_region.pdf, 26 กุมภาพันธ์ 2561.
ชุลีพร ศักดิ์สง่าวงษ์ ภาวิน ผดุงทศ ดวงพร พิชผล และ นิตยา ชะนะญาติ. 2548. การเปรียบเทียบการใช้สารป้องกันการแข็งตัวของเลือด
ในการเตรียมพลาสม่ากระต่ายเพื่อใช้ทดสอบ Staphylococcus aureus โดยวิธี coagulase test. สัตวแพทย์สาร. ปีที่ 56
(เล่มที่ 1).
ณัฐธิดา สุขสาย ณัฐพร รัฐบำรุง พักตร์วิภา สุวรรณพรหม และ หทัยกาญจน์ เชาวนพูนผล. 2559. การใช้ยาปฏิชีวนะในฟาร์มปศุสัตว์:
กรณีศึกษาจังหวัดเชียงใหม่. ว. เภสัชกรรมไทย 8(2) : 282-294.
ธีรพรรณ ภูมิภมร และ อุไม บิลหมัด. 2554. การดื้อยาของเชื้อ Staphylococcus aureus ในเนื้อสุกรจากโรงฆ่าสัตว์ ในภาคใต้ของ
ประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2549-2551. ว.สถาบันสุขภาพสัตว์แห่งชาติ 6(1) : 1-8.
นิติพงษ์ ศิริวงศ์ และ เอกชัย ชูเกียรติโรจน์. 2552. การดื้อยาปฏิชีวนะของ staphylococcus aureus และแนวทางการควบคุม. สงขลา
นครินทร์เวชสาร. 27: 347-358.
ประภาส พัชนี, อรพรรณ อาจคำภา และ เสาวพักตร์ ฮิ้นจ้อย. 2556. การจำแนกลักษณะทางกายภาพและพันธุกรรมของเชื้อ
Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยาเมทธิซิลินที่เพาะแยกได้จากสุกรและคน. ในงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการการจ?ำแนกลักษณะ
ทางกายภาพและพันธุกรรมของเชื้อ Staphylococcus aureus ที่ดื้อต่อยาเมทธิซิลินที่เพาะแยกได้จากสุกรและคน. มหาวิทยาลัย
เชียงใหม่.
วลัยพร ตนพิทักษ์. 2556. แบคทีเรียวิทยาทางสัตวแพทย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. หจก. มีนเซอร์วิสซัพพลาย. กรุงเทพฯ. 430.
ยุทธนา สุดเจริญ. 2555. การประเมินประสิทธิภาพ latex agglutination test สำหรับตรวจคัดกรอง Staphylococcus aureus ดื้อต่อยา
Methicillin ที่แยกได้จากผู้ป่วยมะเร็ง. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
เลิศพงษ์ บุญชู. 2548. การพัฒนาระบบวัดความไวของแบคทีเรียต่อสารต้านจุลชีพโดยเทคนิค Disc Diffusion. วิทยานิพนธ์ปริญญา
มหาบัณฑิต, สาขาวิชาอุปกรณ์การแพทย์ ภาควิชาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยี
พระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สุวัฒน์ มลิจารย์ และ ศิรินทร์ทิพย์ วนาประเสริฐศักดิ์. 2555. การปนเปื้อนของเชื้อ Salmonella spp. และ Staphylococcus aureus
ในเนื้อสัตว์จากตลาดสดและตลาดนัดในจังหวัดราชบุรี. สำนักงานปศุสัตว์จังหวัดราชบุรี.
Bennett, R.W. and G.A. Lancette. 2001. Staphylococcus aureus. In: Bacteriological analytical, Available source:
http://www.fda.gov/Food/FoodScienceResearch/LaboratoryMethods/ucm071429.htm, 29 August 2015.
Lowy, F.D. 2003. Antimicrobial resistance: the example of Staphylococcus aureus. J. Clin. Invest. 111(9) :1265-1273.
National Committee for Clinical Laboratory Standards. Approved standards M2-A8. For antimicrobial disk susceptibility tests,
8th ed. NCCLS, Wayne, Pa, 2003.
Schito, G.C. 2006. The importance of the development of antibiotic resistance in Staphylococcus aureus. J. Clin. Microbiol.
Infect. 12(1): 3-8.
Quinn P.J., B. Markey, M. E. Carter, W. J. Donnelly and F. C. Leonard. 2002. Veterinary Microbiology and Microbial Disease.
Cornwall: Blackwell Science Ltd. Pp. 43-48.
